Böjningsformer av verbet 'att hÃ¥lla med'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uwaafiqu
أُوَافِقُ
jag - nutid
waafaqtu
وَافَقتُ
jag - dåtid
'uwaafiq
أُوَافِق
jag - subjunktiv
'uwaafiq
أُوَافِق
jag - jussiv
du (m)
tuwaafiqu
تُوَافِقُ
du (m) - nutid
waafaqta
وَافَقتَ
du (m) - dåtid
tuwaafiq
تُوَافِق
du (m) - subjunktiv
tuwaafiq
تُوَافِق
du (m) - jussiv
du (f)
tuwaafiqiina
تُوَافِقِينَ
du (f) - nutid
waafaqti
وَافَقتِ
du (f) - dåtid
tuwaafiqii
تُوَافِقِي
du (f) - subjunktiv
tuwaafiqii
تُوَافِقِي
du (f) - jussiv
han
yuwaafiqu
يُوَافِقُ
han - nutid
waafaqa
وَافَقَ
han - dåtid
yuwaafiq
يُوَافِق
han - subjunktiv
yuwaafiq
يُوَافِق
han - jussiv
hon
tuwaafiqu
تُوَافِقُ
hon - nutid
waafaqat
وَافَقَت
hon - dåtid
tuwaafiq
تُوَافِق
hon - subjunktiv
tuwaafiq
تُوَافِق
hon - jussiv
vi
nuwaafiqu
نُوَافِقُ
vi - nutid
waafaqnaa
وَافَقنَا
vi - dåtid
nuwaafiq
نُوَافِق
vi - subjunktiv
nuwaafiq
نُوَافِق
vi - jussiv
ni (m)
tuwaafiquuna
تُوَافِقُونَ
ni (m) - nutid
waafaqtum
وَافَقتُم
ni (m) - dåtid
tuwaafiquu
تُوَافِقُوا
ni (m) - subjunktiv
tuwaafiquu
تُوَافِقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuwaafiqna
تُوَافِقنَ
ni (f) - nutid
waafaqtunna
وَافَقتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuwaafiqna
تُوَافِقنَ
ni (f) - subjunktiv
tuwaafiqna
تُوَافِقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuwaafiquuna
يُوَافِقُونَ
de (m) - nutid
waafaquu
وَافَقُوا
de (m) - dåtid
yuwaafiquu
يُوَافِقُوا
de (m) - subjunktiv
yuwaafiquu
يُوَافِقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuwaafiqna
يُوَافِقنَ
de (f) - nutid
waafaqna
وَافَقنَ
de (f) - dåtid
yuwaafiqna
يُوَافِقنَ
de (f) - subjunktiv
yuwaafiqna
يُوَافِقنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuwaafiqaani
تُوَافِقَانِ
ni två - nutid
waafaqtumaa
وَافَقتُمَا
ni två - dåtid
tuwaafiqaa
تُوَافِقَا
ni två - subjunktiv
tuwaafiqaa
تُوَافِقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuwaafiqaani
يُوَافِقَانِ
de två (m) - nutid
waafaqaa
وَافَقَا
de två (m) - dåtid
yuwaafiqaa
يُوَافِقَا
de två (m) - subjunktiv
yuwaafiqaa
يُوَافِقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuwaafiqaani
تُوَافِقَانِ
de två (f) - nutid
waafaqataa
وَافَقَتَا
de två (f) - dåtid
tuwaafiqaa
تُوَافِقَا
de två (f) - subjunktiv
tuwaafiqaa
تُوَافِقَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.