Böjningsformer av verbet 'att dö'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'amuutu
أَمُوتُ
jag - nutid
muttu
مُتُّ
jag - dåtid
'amuta
أَمُتَ
jag - subjunktiv
'amut
أَمُت
jag - jussiv
du (m)
tamuutu
تَمُوتُ
du (m) - nutid
mutta
مُتَّ
du (m) - dåtid
tamuta
تَمُتَ
du (m) - subjunktiv
tamut
تَمُت
du (m) - jussiv
du (f)
tamuutiina
تَمُوتِينَ
du (f) - nutid
mutti
مُتِّ
du (f) - dåtid
tamuutii
تَمُوتِي
du (f) - subjunktiv
tamuutii
تَمُوتِي
du (f) - jussiv
han
yamuutu
يَمُوتُ
han - nutid
maata
مَاتَ
han - dåtid
yamuta
يَمُتَ
han - subjunktiv
yamut
يَمُت
han - jussiv
hon
tamuutu
تَمُوتُ
hon - nutid
maatat
مَاتَت
hon - dåtid
tamuta
تَمُتَ
hon - subjunktiv
tamut
تَمُت
hon - jussiv
vi
namuutu
نَمُوتُ
vi - nutid
mutnaa
مُتنَا
vi - dåtid
namuta
نَمُتَ
vi - subjunktiv
namut
نَمُت
vi - jussiv
ni (m)
tamuutuuna
تَمُوتُونَ
ni (m) - nutid
muttum
مُتُّم
ni (m) - dåtid
tamuutuu
تَمُوتُوا
ni (m) - subjunktiv
tamuutuu
تَمُوتُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tamutna
تَمُتنَ
ni (f) - nutid
muttunna
مُتُّنَّ
ni (f) - dåtid
tamutna
تَمُتنَ
ni (f) - subjunktiv
tamutna
تَمُتنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yamuutuuna
يَمُوتُونَ
de (m) - nutid
maatuu
مَاتُوا
de (m) - dåtid
yamuutuu
يَمُوتُوا
de (m) - subjunktiv
yamuutuu
يَمُوتُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yamutna
يَمُتنَ
de (f) - nutid
mutna
مُتنَ
de (f) - dåtid
yamutna
يَمُتنَ
de (f) - subjunktiv
yamutna
يَمُتنَ
de (f) - jussiv
ni två
tamuutaani
تَمُوتَانِ
ni två - nutid
muttumaa
مُتُّمَا
ni två - dåtid
tamutaa
تَمُتَا
ni två - subjunktiv
tamutaa
تَمُتَا
ni två - jussiv
de två (m)
yamuutaani
يَمُوتَانِ
de två (m) - nutid
mutaa
مُتَا
de två (m) - dåtid
yamutaa
يَمُتَا
de två (m) - subjunktiv
yamutaa
يَمُتَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tamuutaani
تَمُوتَانِ
de två (f) - nutid
mutataa
مُتَتَا
de två (f) - dåtid
tamutaa
تَمُتَا
de två (f) - subjunktiv
tamutaa
تَمُتَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
mut
مُت
du (m) - imperativ
du (f)
muutii
مُوتِي
du (f) - imperativ
du (dual)
muutaa
مُوتَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
muutuu
مُوتُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
mutna
مُتنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.