Böjningsformer av verbet 'att fördjupa'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'u3ammiqu
أُعَمِّقُ
jag - nutid
3ammaqtu
عَمَّقتُ
jag - dåtid
'u3ammiq
أُعَمِّق
jag - subjunktiv
'u3ammiq
أُعَمِّق
jag - jussiv
du (m)
tu3ammiqu
تُعَمِّقُ
du (m) - nutid
3ammaqta
عَمَّقتَ
du (m) - dåtid
tu3ammiq
تُعَمِّق
du (m) - subjunktiv
tu3ammiq
تُعَمِّق
du (m) - jussiv
du (f)
tu3ammiqiina
تُعَمِّقِينَ
du (f) - nutid
3ammaqti
عَمَّقتِ
du (f) - dåtid
tu3ammiqii
تُعَمِّقِي
du (f) - subjunktiv
tu3ammiqii
تُعَمِّقِي
du (f) - jussiv
han
yu3ammiqu
يُعَمِّقُ
han - nutid
3ammaqa
عَمَّقَ
han - dåtid
yu3ammiq
يُعَمِّق
han - subjunktiv
yu3ammiq
يُعَمِّق
han - jussiv
hon
tu3ammiqu
تُعَمِّقُ
hon - nutid
3ammaqat
عَمَّقَت
hon - dåtid
tu3ammiq
تُعَمِّق
hon - subjunktiv
tu3ammiq
تُعَمِّق
hon - jussiv
vi
nu3ammiqu
نُعَمِّقُ
vi - nutid
3ammaqnaa
عَمَّقنَا
vi - dåtid
nu3ammiq
نُعَمِّق
vi - subjunktiv
nu3ammiq
نُعَمِّق
vi - jussiv
ni (m)
tu3ammiquuna
تُعَمِّقُونَ
ni (m) - nutid
3ammaqtum
عَمَّقتُم
ni (m) - dåtid
tu3ammiquu
تُعَمِّقُوا
ni (m) - subjunktiv
tu3ammiquu
تُعَمِّقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tu3ammiqna
تُعَمِّقنَ
ni (f) - nutid
3ammaqtunna
عَمَّقتُنَّ
ni (f) - dåtid
tu3ammiqna
تُعَمِّقنَ
ni (f) - subjunktiv
tu3ammiqna
تُعَمِّقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yu3ammiquuna
يُعَمِّقُونَ
de (m) - nutid
3ammaquu
عَمَّقُوا
de (m) - dåtid
yu3ammiquu
يُعَمِّقُوا
de (m) - subjunktiv
yu3ammiquu
يُعَمِّقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yu3ammiqna
يُعَمِّقنَ
de (f) - nutid
3ammaqna
عَمَّقنَ
de (f) - dåtid
yu3ammiqna
يُعَمِّقنَ
de (f) - subjunktiv
yu3ammiqna
يُعَمِّقنَ
de (f) - jussiv
ni två
tu3ammiqaani
تُعَمِّقَانِ
ni två - nutid
3ammaqtumaa
عَمَّقتُمَا
ni två - dåtid
tu3ammiqaa
تُعَمِّقَا
ni två - subjunktiv
tu3ammiqaa
تُعَمِّقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yu3ammiqaani
يُعَمِّقَانِ
de två (m) - nutid
3ammaqaa
عَمَّقَا
de två (m) - dåtid
yu3ammiqaa
يُعَمِّقَا
de två (m) - subjunktiv
yu3ammiqaa
يُعَمِّقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tu3ammiqaani
تُعَمِّقَانِ
de två (f) - nutid
3ammaqataa
عَمَّقَتَا
de två (f) - dåtid
tu3ammiqaa
تُعَمِّقَا
de två (f) - subjunktiv
tu3ammiqaa
تُعَمِّقَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.