Böjningsformer av verbet 'att imitera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uqallidu
أُقَلِّدُ
jag - nutid
qalladtu
قَلَّدتُ
jag - dåtid
'uqallid
أُقَلِّد
jag - subjunktiv
'uqallid
أُقَلِّد
jag - jussiv
du (m)
tuqallidu
تُقَلِّدُ
du (m) - nutid
qalladta
قَلَّدتَ
du (m) - dåtid
tuqallid
تُقَلِّد
du (m) - subjunktiv
tuqallid
تُقَلِّد
du (m) - jussiv
du (f)
tuqallidiina
تُقَلِّدِينَ
du (f) - nutid
qalladti
قَلَّدتِ
du (f) - dåtid
tuqallidii
تُقَلِّدِي
du (f) - subjunktiv
tuqallidii
تُقَلِّدِي
du (f) - jussiv
han
yuqallidu
يُقَلِّدُ
han - nutid
qallada
قَلَّدَ
han - dåtid
yuqallid
يُقَلِّد
han - subjunktiv
yuqallid
يُقَلِّد
han - jussiv
hon
tuqallidu
تُقَلِّدُ
hon - nutid
qalladat
قَلَّدَت
hon - dåtid
tuqallid
تُقَلِّد
hon - subjunktiv
tuqallid
تُقَلِّد
hon - jussiv
vi
nuqallidu
نُقَلِّدُ
vi - nutid
qalladnaa
قَلَّدنَا
vi - dåtid
nuqallid
نُقَلِّد
vi - subjunktiv
nuqallid
نُقَلِّد
vi - jussiv
ni (m)
tuqalliduuna
تُقَلِّدُونَ
ni (m) - nutid
qalladtum
قَلَّدتُم
ni (m) - dåtid
tuqalliduu
تُقَلِّدُوا
ni (m) - subjunktiv
tuqalliduu
تُقَلِّدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuqallidna
تُقَلِّدنَ
ni (f) - nutid
qalladtunna
قَلَّدتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuqallidna
تُقَلِّدنَ
ni (f) - subjunktiv
tuqallidna
تُقَلِّدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuqalliduuna
يُقَلِّدُونَ
de (m) - nutid
qalladuu
قَلَّدُوا
de (m) - dåtid
yuqalliduu
يُقَلِّدُوا
de (m) - subjunktiv
yuqalliduu
يُقَلِّدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuqallidna
يُقَلِّدنَ
de (f) - nutid
qalladna
قَلَّدنَ
de (f) - dåtid
yuqallidna
يُقَلِّدنَ
de (f) - subjunktiv
yuqallidna
يُقَلِّدنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuqallidaani
تُقَلِّدَانِ
ni två - nutid
qalladtumaa
قَلَّدتُمَا
ni två - dåtid
tuqallidaa
تُقَلِّدَا
ni två - subjunktiv
tuqallidaa
تُقَلِّدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuqallidaani
يُقَلِّدَانِ
de två (m) - nutid
qalladaa
قَلَّدَا
de två (m) - dåtid
yuqallidaa
يُقَلِّدَا
de två (m) - subjunktiv
yuqallidaa
يُقَلِّدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuqallidaani
تُقَلِّدَانِ
de två (f) - nutid
qalladataa
قَلَّدَتَا
de två (f) - dåtid
tuqallidaa
تُقَلِّدَا
de två (f) - subjunktiv
tuqallidaa
تُقَلِّدَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.