Böjningsformer av verbet 'att fÃ¥ att svälja'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ujarri3u
أُجَرِّعُ
jag - nutid
jarra3tu
جَرَّعتُ
jag - dåtid
'ujarri3
أُجَرِّع
jag - subjunktiv
'ujarri3
أُجَرِّع
jag - jussiv
du (m)
tujarri3u
تُجَرِّعُ
du (m) - nutid
jarra3ta
جَرَّعتَ
du (m) - dåtid
tujarri3
تُجَرِّع
du (m) - subjunktiv
tujarri3
تُجَرِّع
du (m) - jussiv
du (f)
tujarri3iina
تُجَرِّعِينَ
du (f) - nutid
jarra3ti
جَرَّعتِ
du (f) - dåtid
tujarri3ii
تُجَرِّعِي
du (f) - subjunktiv
tujarri3ii
تُجَرِّعِي
du (f) - jussiv
han
yujarri3u
يُجَرِّعُ
han - nutid
jarra3a
جَرَّعَ
han - dåtid
yujarri3
يُجَرِّع
han - subjunktiv
yujarri3
يُجَرِّع
han - jussiv
hon
tujarri3u
تُجَرِّعُ
hon - nutid
jarra3at
جَرَّعَت
hon - dåtid
tujarri3
تُجَرِّع
hon - subjunktiv
tujarri3
تُجَرِّع
hon - jussiv
vi
nujarri3u
نُجَرِّعُ
vi - nutid
jarra3naa
جَرَّعنَا
vi - dåtid
nujarri3
نُجَرِّع
vi - subjunktiv
nujarri3
نُجَرِّع
vi - jussiv
ni (m)
tujarri3uuna
تُجَرِّعُونَ
ni (m) - nutid
jarra3tum
جَرَّعتُم
ni (m) - dåtid
tujarri3uu
تُجَرِّعُوا
ni (m) - subjunktiv
tujarri3uu
تُجَرِّعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tujarri3na
تُجَرِّعنَ
ni (f) - nutid
jarra3tunna
جَرَّعتُنَّ
ni (f) - dåtid
tujarri3na
تُجَرِّعنَ
ni (f) - subjunktiv
tujarri3na
تُجَرِّعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yujarri3uuna
يُجَرِّعُونَ
de (m) - nutid
jarra3uu
جَرَّعُوا
de (m) - dåtid
yujarri3uu
يُجَرِّعُوا
de (m) - subjunktiv
yujarri3uu
يُجَرِّعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yujarri3na
يُجَرِّعنَ
de (f) - nutid
jarra3na
جَرَّعنَ
de (f) - dåtid
yujarri3na
يُجَرِّعنَ
de (f) - subjunktiv
yujarri3na
يُجَرِّعنَ
de (f) - jussiv
ni två
tujarri3aani
تُجَرِّعَانِ
ni två - nutid
jarra3tumaa
جَرَّعتُمَا
ni två - dåtid
tujarri3aa
تُجَرِّعَا
ni två - subjunktiv
tujarri3aa
تُجَرِّعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yujarri3aani
يُجَرِّعَانِ
de två (m) - nutid
jarra3aa
جَرَّعَا
de två (m) - dåtid
yujarri3aa
يُجَرِّعَا
de två (m) - subjunktiv
yujarri3aa
يُجَرِّعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tujarri3aani
تُجَرِّعَانِ
de två (f) - nutid
jarra3ataa
جَرَّعَتَا
de två (f) - dåtid
tujarri3aa
تُجَرِّعَا
de två (f) - subjunktiv
tujarri3aa
تُجَرِّعَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.