Böjningsformer av verbet 'att absorbera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ajra3u
أَجرَعُ
jag - nutid
jari3tu
جَرِعتُ
jag - dåtid
'ajra3a
أَجرَعَ
jag - subjunktiv
'ajra3
أَجرَع
jag - jussiv
du (m)
tajra3u
تَجرَعُ
du (m) - nutid
jari3ta
جَرِعتَ
du (m) - dåtid
tajra3a
تَجرَعَ
du (m) - subjunktiv
tajra3
تَجرَع
du (m) - jussiv
du (f)
tajra3iina
تَجرَعِينَ
du (f) - nutid
jari3ti
جَرِعتِ
du (f) - dåtid
tajra3ii
تَجرَعِي
du (f) - subjunktiv
tajra3ii
تَجرَعِي
du (f) - jussiv
han
yajra3u
يَجرَعُ
han - nutid
jari3a
جَرِعَ
han - dåtid
yajra3a
يَجرَعَ
han - subjunktiv
yajra3
يَجرَع
han - jussiv
hon
tajra3u
تَجرَعُ
hon - nutid
jari3at
جَرِعَت
hon - dåtid
tajra3a
تَجرَعَ
hon - subjunktiv
tajra3
تَجرَع
hon - jussiv
vi
najra3u
نَجرَعُ
vi - nutid
jari3naa
جَرِعنَا
vi - dåtid
najra3a
نَجرَعَ
vi - subjunktiv
najra3
نَجرَع
vi - jussiv
ni (m)
tajra3uuna
تَجرَعُونَ
ni (m) - nutid
jari3tum
جَرِعتُم
ni (m) - dåtid
tajra3uu
تَجرَعُوا
ni (m) - subjunktiv
tajra3uu
تَجرَعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tajra3na
تَجرَعنَ
ni (f) - nutid
jari3tunna
جَرِعتُنَّ
ni (f) - dåtid
tajra3na
تَجرَعنَ
ni (f) - subjunktiv
tajra3na
تَجرَعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yajra3uuna
يَجرَعُونَ
de (m) - nutid
jari3uu
جَرِعُوا
de (m) - dåtid
yajra3uu
يَجرَعُوا
de (m) - subjunktiv
yajra3uu
يَجرَعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yajra3na
يَجرَعنَ
de (f) - nutid
jari3na
جَرِعنَ
de (f) - dåtid
yajra3na
يَجرَعنَ
de (f) - subjunktiv
yajra3na
يَجرَعنَ
de (f) - jussiv
ni två
tajra3aani
تَجرَعَانِ
ni två - nutid
jari3tumaa
جَرِعتُمَا
ni två - dåtid
tajra3aa
تَجرَعَا
ni två - subjunktiv
tajra3aa
تَجرَعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yajra3aani
يَجرَعَانِ
de två (m) - nutid
jari3aa
جَرِعَا
de två (m) - dåtid
yajra3aa
يَجرَعَا
de två (m) - subjunktiv
yajra3aa
يَجرَعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tajra3aani
تَجرَعَانِ
de två (f) - nutid
jari3ataa
جَرِعَتَا
de två (f) - dåtid
tajra3aa
تَجرَعَا
de två (f) - subjunktiv
tajra3aa
تَجرَعَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ijra3
إِجرَع
du (m) - imperativ
du (f)
'ijra3ii
إِجرَعِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ijra3aa
إِجرَعَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ijra3uu
إِجرَعُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ijra3na
إِجرَعنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.