Böjningsformer av verbet 'att rotera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'udawwiru
أُدَوِّرُ
jag - nutid
dawwartu
دَوَّرتُ
jag - dåtid
'udawwir
أُدَوِّر
jag - subjunktiv
'udawwir
أُدَوِّر
jag - jussiv
du (m)
tudawwiru
تُدَوِّرُ
du (m) - nutid
dawwarta
دَوَّرتَ
du (m) - dåtid
tudawwir
تُدَوِّر
du (m) - subjunktiv
tudawwir
تُدَوِّر
du (m) - jussiv
du (f)
tudawwiriina
تُدَوِّرِينَ
du (f) - nutid
dawwarti
دَوَّرتِ
du (f) - dåtid
tudawwirii
تُدَوِّرِي
du (f) - subjunktiv
tudawwirii
تُدَوِّرِي
du (f) - jussiv
han
yudawwiru
يُدَوِّرُ
han - nutid
dawwara
دَوَّرَ
han - dåtid
yudawwir
يُدَوِّر
han - subjunktiv
yudawwir
يُدَوِّر
han - jussiv
hon
tudawwiru
تُدَوِّرُ
hon - nutid
dawwarat
دَوَّرَت
hon - dåtid
tudawwir
تُدَوِّر
hon - subjunktiv
tudawwir
تُدَوِّر
hon - jussiv
vi
nudawwiru
نُدَوِّرُ
vi - nutid
dawwarnaa
دَوَّرنَا
vi - dåtid
nudawwir
نُدَوِّر
vi - subjunktiv
nudawwir
نُدَوِّر
vi - jussiv
ni (m)
tudawwiruuna
تُدَوِّرُونَ
ni (m) - nutid
dawwartum
دَوَّرتُم
ni (m) - dåtid
tudawwiruu
تُدَوِّرُوا
ni (m) - subjunktiv
tudawwiruu
تُدَوِّرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tudawwirna
تُدَوِّرنَ
ni (f) - nutid
dawwartunna
دَوَّرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tudawwirna
تُدَوِّرنَ
ni (f) - subjunktiv
tudawwirna
تُدَوِّرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yudawwiruuna
يُدَوِّرُونَ
de (m) - nutid
dawwaruu
دَوَّرُوا
de (m) - dåtid
yudawwiruu
يُدَوِّرُوا
de (m) - subjunktiv
yudawwiruu
يُدَوِّرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yudawwirna
يُدَوِّرنَ
de (f) - nutid
dawwarna
دَوَّرنَ
de (f) - dåtid
yudawwirna
يُدَوِّرنَ
de (f) - subjunktiv
yudawwirna
يُدَوِّرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tudawwiraani
تُدَوِّرَانِ
ni två - nutid
dawwartumaa
دَوَّرتُمَا
ni två - dåtid
tudawwiraa
تُدَوِّرَا
ni två - subjunktiv
tudawwiraa
تُدَوِّرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yudawwiraani
يُدَوِّرَانِ
de två (m) - nutid
dawwaraa
دَوَّرَا
de två (m) - dåtid
yudawwiraa
يُدَوِّرَا
de två (m) - subjunktiv
yudawwiraa
يُدَوِّرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tudawwiraani
تُدَوِّرَانِ
de två (f) - nutid
dawwarataa
دَوَّرَتَا
de två (f) - dåtid
tudawwiraa
تُدَوِّرَا
de två (f) - subjunktiv
tudawwiraa
تُدَوِّرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.