Böjningsformer av verbet 'att gÃ¥ vilse'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aTuuHu
أَطُوحُ
jag - nutid
TuHtu
طُحتُ
jag - dåtid
'aTuHa
أَطُحَ
jag - subjunktiv
'aTuH
أَطُح
jag - jussiv
du (m)
taTuuHu
تَطُوحُ
du (m) - nutid
TuHta
طُحتَ
du (m) - dåtid
taTuHa
تَطُحَ
du (m) - subjunktiv
taTuH
تَطُح
du (m) - jussiv
du (f)
taTuuHiina
تَطُوحِينَ
du (f) - nutid
TuHti
طُحتِ
du (f) - dåtid
taTuuHii
تَطُوحِي
du (f) - subjunktiv
taTuuHii
تَطُوحِي
du (f) - jussiv
han
yaTuuHu
يَطُوحُ
han - nutid
TaaHa
طَاحَ
han - dåtid
yaTuHa
يَطُحَ
han - subjunktiv
yaTuH
يَطُح
han - jussiv
hon
taTuuHu
تَطُوحُ
hon - nutid
TaaHat
طَاحَت
hon - dåtid
taTuHa
تَطُحَ
hon - subjunktiv
taTuH
تَطُح
hon - jussiv
vi
naTuuHu
نَطُوحُ
vi - nutid
TuHnaa
طُحنَا
vi - dåtid
naTuHa
نَطُحَ
vi - subjunktiv
naTuH
نَطُح
vi - jussiv
ni (m)
taTuuHuuna
تَطُوحُونَ
ni (m) - nutid
TuHtum
طُحتُم
ni (m) - dåtid
taTuuHuu
تَطُوحُوا
ni (m) - subjunktiv
taTuuHuu
تَطُوحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taTuHna
تَطُحنَ
ni (f) - nutid
TuHtunna
طُحتُنَّ
ni (f) - dåtid
taTuHna
تَطُحنَ
ni (f) - subjunktiv
taTuHna
تَطُحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaTuuHuuna
يَطُوحُونَ
de (m) - nutid
TaaHuu
طَاحُوا
de (m) - dåtid
yaTuuHuu
يَطُوحُوا
de (m) - subjunktiv
yaTuuHuu
يَطُوحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaTuHna
يَطُحنَ
de (f) - nutid
TuHna
طُحنَ
de (f) - dåtid
yaTuHna
يَطُحنَ
de (f) - subjunktiv
yaTuHna
يَطُحنَ
de (f) - jussiv
ni två
taTuuHaani
تَطُوحَانِ
ni två - nutid
TuHtumaa
طُحتُمَا
ni två - dåtid
taTuHaa
تَطُحَا
ni två - subjunktiv
taTuHaa
تَطُحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaTuuHaani
يَطُوحَانِ
de två (m) - nutid
TuHaa
طُحَا
de två (m) - dåtid
yaTuHaa
يَطُحَا
de två (m) - subjunktiv
yaTuHaa
يَطُحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taTuuHaani
تَطُوحَانِ
de två (f) - nutid
TuHataa
طُحَتَا
de två (f) - dåtid
taTuHaa
تَطُحَا
de två (f) - subjunktiv
taTuHaa
تَطُحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
TuH
طُح
du (m) - imperativ
du (f)
TuuHii
طُوحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
TuuHaa
طُوحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
TuuHuu
طُوحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
TuHna
طُحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.