Böjningsformer av verbet 'att förstöra, skada'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ukhassiru
أُخَسِّرُ
jag - nutid
khassartu
خَسَّرتُ
jag - dåtid
'ukhassir
أُخَسِّر
jag - subjunktiv
'ukhassir
أُخَسِّر
jag - jussiv
du (m)
tukhassiru
تُخَسِّرُ
du (m) - nutid
khassarta
خَسَّرتَ
du (m) - dåtid
tukhassir
تُخَسِّر
du (m) - subjunktiv
tukhassir
تُخَسِّر
du (m) - jussiv
du (f)
tukhassiriina
تُخَسِّرِينَ
du (f) - nutid
khassarti
خَسَّرتِ
du (f) - dåtid
tukhassirii
تُخَسِّرِي
du (f) - subjunktiv
tukhassirii
تُخَسِّرِي
du (f) - jussiv
han
yukhassiru
يُخَسِّرُ
han - nutid
khassara
خَسَّرَ
han - dåtid
yukhassir
يُخَسِّر
han - subjunktiv
yukhassir
يُخَسِّر
han - jussiv
hon
tukhassiru
تُخَسِّرُ
hon - nutid
khassarat
خَسَّرَت
hon - dåtid
tukhassir
تُخَسِّر
hon - subjunktiv
tukhassir
تُخَسِّر
hon - jussiv
vi
nukhassiru
نُخَسِّرُ
vi - nutid
khassarnaa
خَسَّرنَا
vi - dåtid
nukhassir
نُخَسِّر
vi - subjunktiv
nukhassir
نُخَسِّر
vi - jussiv
ni (m)
tukhassiruuna
تُخَسِّرُونَ
ni (m) - nutid
khassartum
خَسَّرتُم
ni (m) - dåtid
tukhassiruu
تُخَسِّرُوا
ni (m) - subjunktiv
tukhassiruu
تُخَسِّرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tukhassirna
تُخَسِّرنَ
ni (f) - nutid
khassartunna
خَسَّرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tukhassirna
تُخَسِّرنَ
ni (f) - subjunktiv
tukhassirna
تُخَسِّرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yukhassiruuna
يُخَسِّرُونَ
de (m) - nutid
khassaruu
خَسَّرُوا
de (m) - dåtid
yukhassiruu
يُخَسِّرُوا
de (m) - subjunktiv
yukhassiruu
يُخَسِّرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yukhassirna
يُخَسِّرنَ
de (f) - nutid
khassarna
خَسَّرنَ
de (f) - dåtid
yukhassirna
يُخَسِّرنَ
de (f) - subjunktiv
yukhassirna
يُخَسِّرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tukhassiraani
تُخَسِّرَانِ
ni två - nutid
khassartumaa
خَسَّرتُمَا
ni två - dåtid
tukhassiraa
تُخَسِّرَا
ni två - subjunktiv
tukhassiraa
تُخَسِّرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yukhassiraani
يُخَسِّرَانِ
de två (m) - nutid
khassaraa
خَسَّرَا
de två (m) - dåtid
yukhassiraa
يُخَسِّرَا
de två (m) - subjunktiv
yukhassiraa
يُخَسِّرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tukhassiraani
تُخَسِّرَانِ
de två (f) - nutid
khassarataa
خَسَّرَتَا
de två (f) - dåtid
tukhassiraa
تُخَسِّرَا
de två (f) - subjunktiv
tukhassiraa
تُخَسِّرَا
de två (f) - jussiv

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.