Böjningsformer av verbet 'att bära bort'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ujarrifu
أُجَرِّفُ
jag - nutid
jarraftu
جَرَّفتُ
jag - dåtid
'ujarrif
أُجَرِّف
jag - subjunktiv
'ujarrif
أُجَرِّف
jag - jussiv
du (m)
tujarrifu
تُجَرِّفُ
du (m) - nutid
jarrafta
جَرَّفتَ
du (m) - dåtid
tujarrif
تُجَرِّف
du (m) - subjunktiv
tujarrif
تُجَرِّف
du (m) - jussiv
du (f)
tujarrifiina
تُجَرِّفِينَ
du (f) - nutid
jarrafti
جَرَّفتِ
du (f) - dåtid
tujarrifii
تُجَرِّفِي
du (f) - subjunktiv
tujarrifii
تُجَرِّفِي
du (f) - jussiv
han
yujarrifu
يُجَرِّفُ
han - nutid
jarrafa
جَرَّفَ
han - dåtid
yujarrif
يُجَرِّف
han - subjunktiv
yujarrif
يُجَرِّف
han - jussiv
hon
tujarrifu
تُجَرِّفُ
hon - nutid
jarrafat
جَرَّفَت
hon - dåtid
tujarrif
تُجَرِّف
hon - subjunktiv
tujarrif
تُجَرِّف
hon - jussiv
vi
nujarrifu
نُجَرِّفُ
vi - nutid
jarrafnaa
جَرَّفنَا
vi - dåtid
nujarrif
نُجَرِّف
vi - subjunktiv
nujarrif
نُجَرِّف
vi - jussiv
ni (m)
tujarrifuuna
تُجَرِّفُونَ
ni (m) - nutid
jarraftum
جَرَّفتُم
ni (m) - dåtid
tujarrifuu
تُجَرِّفُوا
ni (m) - subjunktiv
tujarrifuu
تُجَرِّفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tujarrifna
تُجَرِّفنَ
ni (f) - nutid
jarraftunna
جَرَّفتُنَّ
ni (f) - dåtid
tujarrifna
تُجَرِّفنَ
ni (f) - subjunktiv
tujarrifna
تُجَرِّفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yujarrifuuna
يُجَرِّفُونَ
de (m) - nutid
jarrafuu
جَرَّفُوا
de (m) - dåtid
yujarrifuu
يُجَرِّفُوا
de (m) - subjunktiv
yujarrifuu
يُجَرِّفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yujarrifna
يُجَرِّفنَ
de (f) - nutid
jarrafna
جَرَّفنَ
de (f) - dåtid
yujarrifna
يُجَرِّفنَ
de (f) - subjunktiv
yujarrifna
يُجَرِّفنَ
de (f) - jussiv
ni två
tujarrifaani
تُجَرِّفَانِ
ni två - nutid
jarraftumaa
جَرَّفتُمَا
ni två - dåtid
tujarrifaa
تُجَرِّفَا
ni två - subjunktiv
tujarrifaa
تُجَرِّفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yujarrifaani
يُجَرِّفَانِ
de två (m) - nutid
jarrafaa
جَرَّفَا
de två (m) - dåtid
yujarrifaa
يُجَرِّفَا
de två (m) - subjunktiv
yujarrifaa
يُجَرِّفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tujarrifaani
تُجَرِّفَانِ
de två (f) - nutid
jarrafataa
جَرَّفَتَا
de två (f) - dåtid
tujarrifaa
تُجَرِّفَا
de två (f) - subjunktiv
tujarrifaa
تُجَرِّفَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.