Böjningsformer av verbet 'att avbryta, klippa, skära'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aqTa3u
أَقطَعُ
jag - nutid
qaTa3tu
قَطَعتُ
jag - dåtid
'aqTa3a
أَقطَعَ
jag - subjunktiv
'aqTa3
أَقطَع
jag - jussiv
du (m)
taqTa3u
تَقطَعُ
du (m) - nutid
qaTa3ta
قَطَعتَ
du (m) - dåtid
taqTa3a
تَقطَعَ
du (m) - subjunktiv
taqTa3
تَقطَع
du (m) - jussiv
du (f)
taqTa3iina
تَقطَعِينَ
du (f) - nutid
qaTa3ti
قَطَعتِ
du (f) - dåtid
taqTa3ii
تَقطَعِي
du (f) - subjunktiv
taqTa3ii
تَقطَعِي
du (f) - jussiv
han
yaqTa3u
يَقطَعُ
han - nutid
qaTa3a
قَطَعَ
han - dåtid
yaqTa3a
يَقطَعَ
han - subjunktiv
yaqTa3
يَقطَع
han - jussiv
hon
taqTa3u
تَقطَعُ
hon - nutid
qaTa3at
قَطَعَت
hon - dåtid
taqTa3a
تَقطَعَ
hon - subjunktiv
taqTa3
تَقطَع
hon - jussiv
vi
naqTa3u
نَقطَعُ
vi - nutid
qaTa3naa
قَطَعنَا
vi - dåtid
naqTa3a
نَقطَعَ
vi - subjunktiv
naqTa3
نَقطَع
vi - jussiv
ni (m)
taqTa3uuna
تَقطَعُونَ
ni (m) - nutid
qaTa3tum
قَطَعتُم
ni (m) - dåtid
taqTa3uu
تَقطَعُوا
ni (m) - subjunktiv
taqTa3uu
تَقطَعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taqTa3na
تَقطَعنَ
ni (f) - nutid
qaTa3tunna
قَطَعتُنَّ
ni (f) - dåtid
taqTa3na
تَقطَعنَ
ni (f) - subjunktiv
taqTa3na
تَقطَعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaqTa3uuna
يَقطَعُونَ
de (m) - nutid
qaTa3uu
قَطَعُوا
de (m) - dåtid
yaqTa3uu
يَقطَعُوا
de (m) - subjunktiv
yaqTa3uu
يَقطَعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaqTa3na
يَقطَعنَ
de (f) - nutid
qaTa3na
قَطَعنَ
de (f) - dåtid
yaqTa3na
يَقطَعنَ
de (f) - subjunktiv
yaqTa3na
يَقطَعنَ
de (f) - jussiv
ni två
taqTa3aani
تَقطَعَانِ
ni två - nutid
qaTa3tumaa
قَطَعتُمَا
ni två - dåtid
taqTa3aa
تَقطَعَا
ni två - subjunktiv
taqTa3aa
تَقطَعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaqTa3aani
يَقطَعَانِ
de två (m) - nutid
qaTa3aa
قَطَعَا
de två (m) - dåtid
yaqTa3aa
يَقطَعَا
de två (m) - subjunktiv
yaqTa3aa
يَقطَعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taqTa3aani
تَقطَعَانِ
de två (f) - nutid
qaTa3ataa
قَطَعَتَا
de två (f) - dåtid
taqTa3aa
تَقطَعَا
de två (f) - subjunktiv
taqTa3aa
تَقطَعَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'iqTa3
إِقطَع
du (m) - imperativ
du (f)
'iqTa3ii
إِقطَعِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'iqTa3aa
إِقطَعَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'iqTa3uu
إِقطَعُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'iqTa3na
إِقطَعنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.