Böjningsformer av verbet 'att röra, sondera'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ajussu
أَجُسُّ
jag - nutid
jasastu
جَسَستُ
jag - dåtid
'ajussa
أَجُسَّ
jag - subjunktiv
'ajussa
أَجُسَّ
jag - jussiv
du (m)
tajussu
تَجُسُّ
du (m) - nutid
jasasta
جَسَستَ
du (m) - dåtid
tajussa
تَجُسَّ
du (m) - subjunktiv
tajussa
تَجُسَّ
du (m) - jussiv
du (f)
tajussiina
تَجُسِّينَ
du (f) - nutid
jasasti
جَسَستِ
du (f) - dåtid
tajussii
تَجُسِّي
du (f) - subjunktiv
tajussii
تَجُسِّي
du (f) - jussiv
han
yajussu
يَجُسُّ
han - nutid
jassa
جَسَّ
han - dåtid
yajussa
يَجُسَّ
han - subjunktiv
yajussa
يَجُسَّ
han - jussiv
hon
tajussu
تَجُسُّ
hon - nutid
jassat
جَسَّت
hon - dåtid
tajussa
تَجُسَّ
hon - subjunktiv
tajussa
تَجُسَّ
hon - jussiv
vi
najussu
نَجُسُّ
vi - nutid
jasasnaa
جَسَسنَا
vi - dåtid
najussa
نَجُسَّ
vi - subjunktiv
najussa
نَجُسَّ
vi - jussiv
ni (m)
tajussuuna
تَجُسُّونَ
ni (m) - nutid
jasastum
جَسَستُم
ni (m) - dåtid
tajussuu
تَجُسُّوا
ni (m) - subjunktiv
tajussuu
تَجُسُّوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tajsusna
تَجسُسنَ
ni (f) - nutid
jasastunna
جَسَستُنَّ
ni (f) - dåtid
tajsusna
تَجسُسنَ
ni (f) - subjunktiv
tajsusna
تَجسُسنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yajussuuna
يَجُسُّونَ
de (m) - nutid
jassuu
جَسُّوا
de (m) - dåtid
yajussuu
يَجُسُّوا
de (m) - subjunktiv
yajussuu
يَجُسُّوا
de (m) - jussiv
de (f)
yajsusna
يَجسُسنَ
de (f) - nutid
jasasna
جَسَسنَ
de (f) - dåtid
yajsusna
يَجسُسنَ
de (f) - subjunktiv
yajsusna
يَجسُسنَ
de (f) - jussiv
ni två
tajussaani
تَجُسَّانِ
ni två - nutid
jasastumaa
جَسَستُمَا
ni två - dåtid
tajussaa
تَجُسَّا
ni två - subjunktiv
tajussaa
تَجُسَّا
ni två - jussiv
de två (m)
yajussaani
يَجُسَّانِ
de två (m) - nutid
jasasaa
جَسَسَا
de två (m) - dåtid
yajussaa
يَجُسَّا
de två (m) - subjunktiv
yajussaa
يَجُسَّا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tajussaani
تَجُسَّانِ
de två (f) - nutid
jasasataa
جَسَسَتَا
de två (f) - dåtid
tajussaa
تَجُسَّا
de två (f) - subjunktiv
tajussaa
تَجُسَّا
de två (f) - jussiv

Imperativ

du (m)
jussa
جُسَّ
du (m) - imperativ
du (f)
jussii
جُسِّي
du (f) - imperativ
du (dual)
jussaa
جُسَّا
du (dual) - imperativ
ni (m)
jussuu
جُسُّوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ujsusna
أُجسُسنَ
ni (f) - imperativ

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.