Böjningsformer av verbet 'att yla'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'a3wiyu
أَعوِيُ
jag - nutid
3awaytu
عَوَيتُ
jag - dåtid
'a3wiya
أَعوِيَ
jag - subjunktiv
'a3wii
أَعوِي
jag - jussiv
du (m)
ta3wiyu
تَعوِيُ
du (m) - nutid
3awayta
عَوَيتَ
du (m) - dåtid
ta3wiya
تَعوِيَ
du (m) - subjunktiv
ta3wii
تَعوِي
du (m) - jussiv
du (f)
ta3wiyiina
تَعوِيِينَ
du (f) - nutid
3awayti
عَوَيتِ
du (f) - dåtid
ta3wii
تَعوِي
du (f) - subjunktiv
ta3wii
تَعوِي
du (f) - jussiv
han
ya3wiyu
يَعوِيُ
han - nutid
3awaya
عَوَيَ
han - dåtid
ya3wiya
يَعوِيَ
han - subjunktiv
ya3wii
يَعوِي
han - jussiv
hon
ta3wiyu
تَعوِيُ
hon - nutid
3awayat
عَوَيَت
hon - dåtid
ta3wiya
تَعوِيَ
hon - subjunktiv
ta3wii
تَعوِي
hon - jussiv
vi
na3wiyu
نَعوِيُ
vi - nutid
3awaynaa
عَوَينَا
vi - dåtid
na3wiya
نَعوِيَ
vi - subjunktiv
na3wii
نَعوِي
vi - jussiv
ni (m)
ta3wiuuna
تَعوُِونَ
ni (m) - nutid
3awaytum
عَوَيتُم
ni (m) - dåtid
ta3wiuu
تَعوُِوا
ni (m) - subjunktiv
ta3wiuu
تَعوُِوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
ta3wiina
تَعوِينَ
ni (f) - nutid
3awaytunna
عَوَيتُنَّ
ni (f) - dåtid
ta3wiina
تَعوِينَ
ni (f) - subjunktiv
ta3wiina
تَعوِينَ
ni (f) - jussiv
de (m)
ya3wiuuna
يَعوُِونَ
de (m) - nutid
3awayuu
عَوَيُوا
de (m) - dåtid
ya3wiuu
يَعوُِوا
de (m) - subjunktiv
ya3wiuu
يَعوُِوا
de (m) - jussiv
de (f)
ya3wiina
يَعوِينَ
de (f) - nutid
3awayna
عَوَينَ
de (f) - dåtid
ya3wiina
يَعوِينَ
de (f) - subjunktiv
ya3wiina
يَعوِينَ
de (f) - jussiv
ni två
ta3wiyaani
تَعوِيَانِ
ni två - nutid
3awaytumaa
عَوَيتُمَا
ni två - dåtid
ta3wiyaa
تَعوِيَا
ni två - subjunktiv
ta3wiyaa
تَعوِيَا
ni två - jussiv
de två (m)
ya3wiyaani
يَعوِيَانِ
de två (m) - nutid
3awayaa
عَوَيَا
de två (m) - dåtid
ya3wiyaa
يَعوِيَا
de två (m) - subjunktiv
ya3wiyaa
يَعوِيَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
ta3wiyaani
تَعوِيَانِ
de två (f) - nutid
3awayataa
عَوَيَتَا
de två (f) - dåtid
ta3wiyaa
تَعوِيَا
de två (f) - subjunktiv
ta3wiyaa
تَعوِيَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'i3wii
إِعوِي
du (m) - imperativ
du (f)
'i3wiiii
إِعوِيِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'i3wiiaa
إِعوِيَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'i3wiiuu
إِعوِيُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'i3wiina
إِعوِينَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.