Böjningsformer av verbet 'att göra fel'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ukhTi'u
أُخطِءُ
jag - nutid
'akhTa'tu
أَخطَءتُ
jag - dåtid
'ukhTi'
أُخطِء
jag - subjunktiv
'ukhTi'
أُخطِء
jag - jussiv
du (m)
tukhTi'u
تُخطِءُ
du (m) - nutid
'akhTa'ta
أَخطَءتَ
du (m) - dåtid
tukhTi'
تُخطِء
du (m) - subjunktiv
tukhTi'
تُخطِء
du (m) - jussiv
du (f)
tukhTi'iina
تُخطِءِينَ
du (f) - nutid
'akhTa'ti
أَخطَءتِ
du (f) - dåtid
tukhTi'ii
تُخطِءِي
du (f) - subjunktiv
tukhTi'ii
تُخطِءِي
du (f) - jussiv
han
yukhTi'u
يُخطِءُ
han - nutid
'akhTa'a
أَخطَءَ
han - dåtid
yukhTi'
يُخطِء
han - subjunktiv
yukhTi'
يُخطِء
han - jussiv
hon
tukhTi'u
تُخطِءُ
hon - nutid
'akhTa'at
أَخطَءَت
hon - dåtid
tukhTi'
تُخطِء
hon - subjunktiv
tukhTi'
تُخطِء
hon - jussiv
vi
nukhTi'u
نُخطِءُ
vi - nutid
'akhTa'naa
أَخطَءنَا
vi - dåtid
nukhTi'
نُخطِء
vi - subjunktiv
nukhTi'
نُخطِء
vi - jussiv
ni (m)
tukhTi'uuna
تُخطِءُونَ
ni (m) - nutid
'akhTa'tum
أَخطَءتُم
ni (m) - dåtid
tukhTi'uu
تُخطِءُوا
ni (m) - subjunktiv
tukhTi'uu
تُخطِءُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tukhTi'na
تُخطِءنَ
ni (f) - nutid
'akhTa'tunna
أَخطَءتُنَّ
ni (f) - dåtid
tukhTi'na
تُخطِءنَ
ni (f) - subjunktiv
tukhTi'na
تُخطِءنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yukhTi'uuna
يُخطِءُونَ
de (m) - nutid
'akhTa'uu
أَخطَءُوا
de (m) - dåtid
yukhTi'uu
يُخطِءُوا
de (m) - subjunktiv
yukhTi'uu
يُخطِءُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yukhTi'na
يُخطِءنَ
de (f) - nutid
'akhTa'na
أَخطَءنَ
de (f) - dåtid
yukhTi'na
يُخطِءنَ
de (f) - subjunktiv
yukhTi'na
يُخطِءنَ
de (f) - jussiv
ni två
tukhTi'aani
تُخطِءَانِ
ni två - nutid
'akhTa'tumaa
أَخطَءتُمَا
ni två - dåtid
tukhTi'aa
تُخطِءَا
ni två - subjunktiv
tukhTi'aa
تُخطِءَا
ni två - jussiv
de två (m)
yukhTi'aani
يُخطِءَانِ
de två (m) - nutid
'akhTa'aa
أَخطَءَا
de två (m) - dåtid
yukhTi'aa
يُخطِءَا
de två (m) - subjunktiv
yukhTi'aa
يُخطِءَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tukhTi'aani
تُخطِءَانِ
de två (f) - nutid
'akhTa'ataa
أَخطَءَتَا
de två (f) - dåtid
tukhTi'aa
تُخطِءَا
de två (f) - subjunktiv
tukhTi'aa
تُخطِءَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.