Böjningsformer av verbet 'att bevara, lämna kvar'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ubqii
أُبقِي
jag - nutid
'abqaytu
أَبقَيتُ
jag - dåtid
'ubqii
أُبقِي
jag - subjunktiv
'ubqii
أُبقِي
jag - jussiv
du (m)
tubqii
تُبقِي
du (m) - nutid
'abqayta
أَبقَيتَ
du (m) - dåtid
tubqii
تُبقِي
du (m) - subjunktiv
tubqii
تُبقِي
du (m) - jussiv
du (f)
tubqiina
تُبقِينَ
du (f) - nutid
'abqayti
أَبقَيتِ
du (f) - dåtid
tubqiyii
تُبقِيِي
du (f) - subjunktiv
tubqiyii
تُبقِيِي
du (f) - jussiv
han
yubqii
يُبقِي
han - nutid
'abqaa
أَبقَى
han - dåtid
yubqii
يُبقِي
han - subjunktiv
yubqii
يُبقِي
han - jussiv
hon
tubqii
تُبقِي
hon - nutid
'abqat
أَبقَت
hon - dåtid
tubqii
تُبقِي
hon - subjunktiv
tubqii
تُبقِي
hon - jussiv
vi
nubqii
نُبقِي
vi - nutid
'abqaynaa
أَبقَينَا
vi - dåtid
nubqii
نُبقِي
vi - subjunktiv
nubqii
نُبقِي
vi - jussiv
ni (m)
tubquuna
تُبقُونَ
ni (m) - nutid
'abqaytum
أَبقَيتُم
ni (m) - dåtid
tubqiyuu
تُبقِيُوا
ni (m) - subjunktiv
tubqiyuu
تُبقِيُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tubqiina
تُبقِينَ
ni (f) - nutid
'abqaytunna
أَبقَيتُنَّ
ni (f) - dåtid
tubqiina
تُبقِينَ
ni (f) - subjunktiv
tubqiina
تُبقِينَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yubqii
يُبقِي
de (m) - nutid
'abquu
أَبقُوا
de (m) - dåtid
yubqiyuu
يُبقِيُوا
de (m) - subjunktiv
yubqiyuu
يُبقِيُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yubqii
يُبقِي
de (f) - nutid
'abqayna
أَبقَينَ
de (f) - dåtid
yubqiina
يُبقِينَ
de (f) - subjunktiv
yubqiina
يُبقِينَ
de (f) - jussiv
ni två
tubqiyaani
تُبقِيَانِ
ni två - nutid
'abqaytumaa
أَبقَيتُمَا
ni två - dåtid
tubqiyaa
تُبقِيَا
ni två - subjunktiv
tubqiyaa
تُبقِيَا
ni två - jussiv
de två (m)
yubqiyaani
يُبقِيَانِ
de två (m) - nutid
'abqayaa
أَبقَيَا
de två (m) - dåtid
yubqiyaa
يُبقِيَا
de två (m) - subjunktiv
yubqiyaa
يُبقِيَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tubqiyaani
تُبقِيَانِ
de två (f) - nutid
'abqataa
أَبقَتَا
de två (f) - dåtid
tubqiyaa
تُبقِيَا
de två (f) - subjunktiv
tubqiyaa
تُبقِيَا
de två (f) - jussiv

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.