Böjningsformer av verbet 'att bli askgrÃ¥'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'arbaddu
أَربَدُّ
jag - nutid
'irbaddtu
إِربَدّتُ
jag - dåtid
'arbadd
أَربَدّ
jag - subjunktiv
'arbadd
أَربَدّ
jag - jussiv
du (m)
tarbaddu
تَربَدُّ
du (m) - nutid
'irbaddta
إِربَدّتَ
du (m) - dåtid
tarbadd
تَربَدّ
du (m) - subjunktiv
tarbadd
تَربَدّ
du (m) - jussiv
du (f)
tarbaddiina
تَربَدِّينَ
du (f) - nutid
'irbaddti
إِربَدّتِ
du (f) - dåtid
tarbaddii
تَربَدِّي
du (f) - subjunktiv
tarbaddii
تَربَدِّي
du (f) - jussiv
han
yarbaddu
يَربَدُّ
han - nutid
'irbadda
إِربَدَّ
han - dåtid
yarbadd
يَربَدّ
han - subjunktiv
yarbadd
يَربَدّ
han - jussiv
hon
tarbaddu
تَربَدُّ
hon - nutid
'irbaddat
إِربَدَّت
hon - dåtid
tarbadd
تَربَدّ
hon - subjunktiv
tarbadd
تَربَدّ
hon - jussiv
vi
narbaddu
نَربَدُّ
vi - nutid
'irbaddnaa
إِربَدّنَا
vi - dåtid
narbadd
نَربَدّ
vi - subjunktiv
narbadd
نَربَدّ
vi - jussiv
ni (m)
tarbadduuna
تَربَدُّونَ
ni (m) - nutid
'irbaddtum
إِربَدّتُم
ni (m) - dåtid
tarbadduu
تَربَدُّوا
ni (m) - subjunktiv
tarbadduu
تَربَدُّوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tarbaddna
تَربَدّنَ
ni (f) - nutid
'irbaddtunna
إِربَدّتُنَّ
ni (f) - dåtid
tarbaddna
تَربَدّنَ
ni (f) - subjunktiv
tarbaddna
تَربَدّنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yarbadduuna
يَربَدُّونَ
de (m) - nutid
'irbadduu
إِربَدُّوا
de (m) - dåtid
yarbadduu
يَربَدُّوا
de (m) - subjunktiv
yarbadduu
يَربَدُّوا
de (m) - jussiv
de (f)
yarbaddna
يَربَدّنَ
de (f) - nutid
'irbaddna
إِربَدّنَ
de (f) - dåtid
yarbaddna
يَربَدّنَ
de (f) - subjunktiv
yarbaddna
يَربَدّنَ
de (f) - jussiv
ni två
tarbaddaani
تَربَدَّانِ
ni två - nutid
'irbaddtumaa
إِربَدّتُمَا
ni två - dåtid
tarbaddaa
تَربَدَّا
ni två - subjunktiv
tarbaddaa
تَربَدَّا
ni två - jussiv
de två (m)
yarbaddaani
يَربَدَّانِ
de två (m) - nutid
'irbaddaa
إِربَدَّا
de två (m) - dåtid
yarbaddaa
يَربَدَّا
de två (m) - subjunktiv
yarbaddaa
يَربَدَّا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tarbaddaani
تَربَدَّانِ
de två (f) - nutid
'irbaddataa
إِربَدَّتَا
de två (f) - dåtid
tarbaddaa
تَربَدَّا
de två (f) - subjunktiv
tarbaddaa
تَربَدَّا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.