Böjningsformer av verbet 'att skrämma'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ujaffilu
أُجَفِّلُ
jag - nutid
jaffaltu
جَفَّلتُ
jag - dåtid
'ujaffil
أُجَفِّل
jag - subjunktiv
'ujaffil
أُجَفِّل
jag - jussiv
du (m)
tujaffilu
تُجَفِّلُ
du (m) - nutid
jaffalta
جَفَّلتَ
du (m) - dåtid
tujaffil
تُجَفِّل
du (m) - subjunktiv
tujaffil
تُجَفِّل
du (m) - jussiv
du (f)
tujaffiliina
تُجَفِّلِينَ
du (f) - nutid
jaffalti
جَفَّلتِ
du (f) - dåtid
tujaffilii
تُجَفِّلِي
du (f) - subjunktiv
tujaffilii
تُجَفِّلِي
du (f) - jussiv
han
yujaffilu
يُجَفِّلُ
han - nutid
jaffala
جَفَّلَ
han - dåtid
yujaffil
يُجَفِّل
han - subjunktiv
yujaffil
يُجَفِّل
han - jussiv
hon
tujaffilu
تُجَفِّلُ
hon - nutid
jaffalat
جَفَّلَت
hon - dåtid
tujaffil
تُجَفِّل
hon - subjunktiv
tujaffil
تُجَفِّل
hon - jussiv
vi
nujaffilu
نُجَفِّلُ
vi - nutid
jaffalnaa
جَفَّلنَا
vi - dåtid
nujaffil
نُجَفِّل
vi - subjunktiv
nujaffil
نُجَفِّل
vi - jussiv
ni (m)
tujaffiluuna
تُجَفِّلُونَ
ni (m) - nutid
jaffaltum
جَفَّلتُم
ni (m) - dåtid
tujaffiluu
تُجَفِّلُوا
ni (m) - subjunktiv
tujaffiluu
تُجَفِّلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tujaffilna
تُجَفِّلنَ
ni (f) - nutid
jaffaltunna
جَفَّلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tujaffilna
تُجَفِّلنَ
ni (f) - subjunktiv
tujaffilna
تُجَفِّلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yujaffiluuna
يُجَفِّلُونَ
de (m) - nutid
jaffaluu
جَفَّلُوا
de (m) - dåtid
yujaffiluu
يُجَفِّلُوا
de (m) - subjunktiv
yujaffiluu
يُجَفِّلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yujaffilna
يُجَفِّلنَ
de (f) - nutid
jaffalna
جَفَّلنَ
de (f) - dåtid
yujaffilna
يُجَفِّلنَ
de (f) - subjunktiv
yujaffilna
يُجَفِّلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tujaffilaani
تُجَفِّلَانِ
ni två - nutid
jaffaltumaa
جَفَّلتُمَا
ni två - dåtid
tujaffilaa
تُجَفِّلَا
ni två - subjunktiv
tujaffilaa
تُجَفِّلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yujaffilaani
يُجَفِّلَانِ
de två (m) - nutid
jaffalaa
جَفَّلَا
de två (m) - dåtid
yujaffilaa
يُجَفِّلَا
de två (m) - subjunktiv
yujaffilaa
يُجَفِّلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tujaffilaani
تُجَفِّلَانِ
de två (f) - nutid
jaffalataa
جَفَّلَتَا
de två (f) - dåtid
tujaffilaa
تُجَفِّلَا
de två (f) - subjunktiv
tujaffilaa
تُجَفِّلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.