Böjningsformer av verbet 'att brinna, tända'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aqidu
أَقِدُ
jag - nutid
waqadtu
وَقَدتُ
jag - dåtid
'aqida
أَقِدَ
jag - subjunktiv
'aqid
أَقِد
jag - jussiv
du (m)
taqidu
تَقِدُ
du (m) - nutid
waqadta
وَقَدتَ
du (m) - dåtid
taqida
تَقِدَ
du (m) - subjunktiv
taqid
تَقِد
du (m) - jussiv
du (f)
taqidiina
تَقِدِينَ
du (f) - nutid
waqadti
وَقَدتِ
du (f) - dåtid
taqidii
تَقِدِي
du (f) - subjunktiv
taqidii
تَقِدِي
du (f) - jussiv
han
yaqidu
يَقِدُ
han - nutid
waqada
وَقَدَ
han - dåtid
yaqida
يَقِدَ
han - subjunktiv
yaqid
يَقِد
han - jussiv
hon
taqidu
تَقِدُ
hon - nutid
waqadat
وَقَدَت
hon - dåtid
taqida
تَقِدَ
hon - subjunktiv
taqid
تَقِد
hon - jussiv
vi
naqidu
نَقِدُ
vi - nutid
waqadnaa
وَقَدنَا
vi - dåtid
naqida
نَقِدَ
vi - subjunktiv
naqid
نَقِد
vi - jussiv
ni (m)
taqiduuna
تَقِدُونَ
ni (m) - nutid
waqadtum
وَقَدتُم
ni (m) - dåtid
taqiduu
تَقِدُوا
ni (m) - subjunktiv
taqiduu
تَقِدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taqidna
تَقِدنَ
ni (f) - nutid
waqadtunna
وَقَدتُنَّ
ni (f) - dåtid
taqidna
تَقِدنَ
ni (f) - subjunktiv
taqidna
تَقِدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaqiduuna
يَقِدُونَ
de (m) - nutid
waqaduu
وَقَدُوا
de (m) - dåtid
yaqiduu
يَقِدُوا
de (m) - subjunktiv
yaqiduu
يَقِدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaqidna
يَقِدنَ
de (f) - nutid
waqadna
وَقَدنَ
de (f) - dåtid
yaqidna
يَقِدنَ
de (f) - subjunktiv
yaqidna
يَقِدنَ
de (f) - jussiv
ni två
taqidaani
تَقِدَانِ
ni två - nutid
waqadtumaa
وَقَدتُمَا
ni två - dåtid
taqidaa
تَقِدَا
ni två - subjunktiv
taqidaa
تَقِدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaqidaani
يَقِدَانِ
de två (m) - nutid
waqadaa
وَقَدَا
de två (m) - dåtid
yaqidaa
يَقِدَا
de två (m) - subjunktiv
yaqidaa
يَقِدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taqidaani
تَقِدَانِ
de två (f) - nutid
waqadataa
وَقَدَتَا
de två (f) - dåtid
taqidaa
تَقِدَا
de två (f) - subjunktiv
taqidaa
تَقِدَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
qid
قِد
du (m) - imperativ
du (f)
qidii
قِدِي
du (f) - imperativ
du (dual)
qidaa
قِدَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
qiduu
قِدُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
qidna
قِدنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.