Böjningsformer av verbet 'att slÃ¥ss mot'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uSaari3u
أُصَارِعُ
jag - nutid
Saara3tu
صَارَعتُ
jag - dåtid
'uSaari3
أُصَارِع
jag - subjunktiv
'uSaari3
أُصَارِع
jag - jussiv
du (m)
tuSaari3u
تُصَارِعُ
du (m) - nutid
Saara3ta
صَارَعتَ
du (m) - dåtid
tuSaari3
تُصَارِع
du (m) - subjunktiv
tuSaari3
تُصَارِع
du (m) - jussiv
du (f)
tuSaari3iina
تُصَارِعِينَ
du (f) - nutid
Saara3ti
صَارَعتِ
du (f) - dåtid
tuSaari3ii
تُصَارِعِي
du (f) - subjunktiv
tuSaari3ii
تُصَارِعِي
du (f) - jussiv
han
yuSaari3u
يُصَارِعُ
han - nutid
Saara3a
صَارَعَ
han - dåtid
yuSaari3
يُصَارِع
han - subjunktiv
yuSaari3
يُصَارِع
han - jussiv
hon
tuSaari3u
تُصَارِعُ
hon - nutid
Saara3at
صَارَعَت
hon - dåtid
tuSaari3
تُصَارِع
hon - subjunktiv
tuSaari3
تُصَارِع
hon - jussiv
vi
nuSaari3u
نُصَارِعُ
vi - nutid
Saara3naa
صَارَعنَا
vi - dåtid
nuSaari3
نُصَارِع
vi - subjunktiv
nuSaari3
نُصَارِع
vi - jussiv
ni (m)
tuSaari3uuna
تُصَارِعُونَ
ni (m) - nutid
Saara3tum
صَارَعتُم
ni (m) - dåtid
tuSaari3uu
تُصَارِعُوا
ni (m) - subjunktiv
tuSaari3uu
تُصَارِعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuSaari3na
تُصَارِعنَ
ni (f) - nutid
Saara3tunna
صَارَعتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuSaari3na
تُصَارِعنَ
ni (f) - subjunktiv
tuSaari3na
تُصَارِعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuSaari3uuna
يُصَارِعُونَ
de (m) - nutid
Saara3uu
صَارَعُوا
de (m) - dåtid
yuSaari3uu
يُصَارِعُوا
de (m) - subjunktiv
yuSaari3uu
يُصَارِعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuSaari3na
يُصَارِعنَ
de (f) - nutid
Saara3na
صَارَعنَ
de (f) - dåtid
yuSaari3na
يُصَارِعنَ
de (f) - subjunktiv
yuSaari3na
يُصَارِعنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuSaari3aani
تُصَارِعَانِ
ni två - nutid
Saara3tumaa
صَارَعتُمَا
ni två - dåtid
tuSaari3aa
تُصَارِعَا
ni två - subjunktiv
tuSaari3aa
تُصَارِعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuSaari3aani
يُصَارِعَانِ
de två (m) - nutid
Saara3aa
صَارَعَا
de två (m) - dåtid
yuSaari3aa
يُصَارِعَا
de två (m) - subjunktiv
yuSaari3aa
يُصَارِعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuSaari3aani
تُصَارِعَانِ
de två (f) - nutid
Saara3ataa
صَارَعَتَا
de två (f) - dåtid
tuSaari3aa
تُصَارِعَا
de två (f) - subjunktiv
tuSaari3aa
تُصَارِعَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.