Böjningsformer av verbet 'att jäsa'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ukhammiru
أُخَمِّرُ
jag - nutid
khammartu
خَمَّرتُ
jag - dåtid
'ukhammir
أُخَمِّر
jag - subjunktiv
'ukhammir
أُخَمِّر
jag - jussiv
du (m)
tukhammiru
تُخَمِّرُ
du (m) - nutid
khammarta
خَمَّرتَ
du (m) - dåtid
tukhammir
تُخَمِّر
du (m) - subjunktiv
tukhammir
تُخَمِّر
du (m) - jussiv
du (f)
tukhammiriina
تُخَمِّرِينَ
du (f) - nutid
khammarti
خَمَّرتِ
du (f) - dåtid
tukhammirii
تُخَمِّرِي
du (f) - subjunktiv
tukhammirii
تُخَمِّرِي
du (f) - jussiv
han
yukhammiru
يُخَمِّرُ
han - nutid
khammara
خَمَّرَ
han - dåtid
yukhammir
يُخَمِّر
han - subjunktiv
yukhammir
يُخَمِّر
han - jussiv
hon
tukhammiru
تُخَمِّرُ
hon - nutid
khammarat
خَمَّرَت
hon - dåtid
tukhammir
تُخَمِّر
hon - subjunktiv
tukhammir
تُخَمِّر
hon - jussiv
vi
nukhammiru
نُخَمِّرُ
vi - nutid
khammarnaa
خَمَّرنَا
vi - dåtid
nukhammir
نُخَمِّر
vi - subjunktiv
nukhammir
نُخَمِّر
vi - jussiv
ni (m)
tukhammiruuna
تُخَمِّرُونَ
ni (m) - nutid
khammartum
خَمَّرتُم
ni (m) - dåtid
tukhammiruu
تُخَمِّرُوا
ni (m) - subjunktiv
tukhammiruu
تُخَمِّرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tukhammirna
تُخَمِّرنَ
ni (f) - nutid
khammartunna
خَمَّرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tukhammirna
تُخَمِّرنَ
ni (f) - subjunktiv
tukhammirna
تُخَمِّرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yukhammiruuna
يُخَمِّرُونَ
de (m) - nutid
khammaruu
خَمَّرُوا
de (m) - dåtid
yukhammiruu
يُخَمِّرُوا
de (m) - subjunktiv
yukhammiruu
يُخَمِّرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yukhammirna
يُخَمِّرنَ
de (f) - nutid
khammarna
خَمَّرنَ
de (f) - dåtid
yukhammirna
يُخَمِّرنَ
de (f) - subjunktiv
yukhammirna
يُخَمِّرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tukhammiraani
تُخَمِّرَانِ
ni två - nutid
khammartumaa
خَمَّرتُمَا
ni två - dåtid
tukhammiraa
تُخَمِّرَا
ni två - subjunktiv
tukhammiraa
تُخَمِّرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yukhammiraani
يُخَمِّرَانِ
de två (m) - nutid
khammaraa
خَمَّرَا
de två (m) - dåtid
yukhammiraa
يُخَمِّرَا
de två (m) - subjunktiv
yukhammiraa
يُخَمِّرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tukhammiraani
تُخَمِّرَانِ
de två (f) - nutid
khammarataa
خَمَّرَتَا
de två (f) - dåtid
tukhammiraa
تُخَمِّرَا
de två (f) - subjunktiv
tukhammiraa
تُخَمِّرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.