Böjningsformer av verbet 'att gnugga, torka'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'amsaHu
أَمسَحُ
jag - nutid
masaHtu
مَسَحتُ
jag - dåtid
'amsaHa
أَمسَحَ
jag - subjunktiv
'amsaH
أَمسَح
jag - jussiv
du (m)
tamsaHu
تَمسَحُ
du (m) - nutid
masaHta
مَسَحتَ
du (m) - dåtid
tamsaHa
تَمسَحَ
du (m) - subjunktiv
tamsaH
تَمسَح
du (m) - jussiv
du (f)
tamsaHiina
تَمسَحِينَ
du (f) - nutid
masaHti
مَسَحتِ
du (f) - dåtid
tamsaHii
تَمسَحِي
du (f) - subjunktiv
tamsaHii
تَمسَحِي
du (f) - jussiv
han
yamsaHu
يَمسَحُ
han - nutid
masaHa
مَسَحَ
han - dåtid
yamsaHa
يَمسَحَ
han - subjunktiv
yamsaH
يَمسَح
han - jussiv
hon
tamsaHu
تَمسَحُ
hon - nutid
masaHat
مَسَحَت
hon - dåtid
tamsaHa
تَمسَحَ
hon - subjunktiv
tamsaH
تَمسَح
hon - jussiv
vi
namsaHu
نَمسَحُ
vi - nutid
masaHnaa
مَسَحنَا
vi - dåtid
namsaHa
نَمسَحَ
vi - subjunktiv
namsaH
نَمسَح
vi - jussiv
ni (m)
tamsaHuuna
تَمسَحُونَ
ni (m) - nutid
masaHtum
مَسَحتُم
ni (m) - dåtid
tamsaHuu
تَمسَحُوا
ni (m) - subjunktiv
tamsaHuu
تَمسَحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tamsaHna
تَمسَحنَ
ni (f) - nutid
masaHtunna
مَسَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tamsaHna
تَمسَحنَ
ni (f) - subjunktiv
tamsaHna
تَمسَحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yamsaHuuna
يَمسَحُونَ
de (m) - nutid
masaHuu
مَسَحُوا
de (m) - dåtid
yamsaHuu
يَمسَحُوا
de (m) - subjunktiv
yamsaHuu
يَمسَحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yamsaHna
يَمسَحنَ
de (f) - nutid
masaHna
مَسَحنَ
de (f) - dåtid
yamsaHna
يَمسَحنَ
de (f) - subjunktiv
yamsaHna
يَمسَحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tamsaHaani
تَمسَحَانِ
ni två - nutid
masaHtumaa
مَسَحتُمَا
ni två - dåtid
tamsaHaa
تَمسَحَا
ni två - subjunktiv
tamsaHaa
تَمسَحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yamsaHaani
يَمسَحَانِ
de två (m) - nutid
masaHaa
مَسَحَا
de två (m) - dåtid
yamsaHaa
يَمسَحَا
de två (m) - subjunktiv
yamsaHaa
يَمسَحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tamsaHaani
تَمسَحَانِ
de två (f) - nutid
masaHataa
مَسَحَتَا
de två (f) - dåtid
tamsaHaa
تَمسَحَا
de två (f) - subjunktiv
tamsaHaa
تَمسَحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'imsaH
إِمسَح
du (m) - imperativ
du (f)
'imsaHii
إِمسَحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'imsaHaa
إِمسَحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'imsaHuu
إِمسَحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'imsaHna
إِمسَحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.