Böjningsformer av verbet 'att bli grön'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'akhDarru
أَخضَرُّ
jag - nutid
'ikhDarrtu
إِخضَرّتُ
jag - dåtid
'akhDarr
أَخضَرّ
jag - subjunktiv
'akhDarr
أَخضَرّ
jag - jussiv
du (m)
takhDarru
تَخضَرُّ
du (m) - nutid
'ikhDarrta
إِخضَرّتَ
du (m) - dåtid
takhDarr
تَخضَرّ
du (m) - subjunktiv
takhDarr
تَخضَرّ
du (m) - jussiv
du (f)
takhDarriina
تَخضَرِّينَ
du (f) - nutid
'ikhDarrti
إِخضَرّتِ
du (f) - dåtid
takhDarrii
تَخضَرِّي
du (f) - subjunktiv
takhDarrii
تَخضَرِّي
du (f) - jussiv
han
yakhDarru
يَخضَرُّ
han - nutid
'ikhDarra
إِخضَرَّ
han - dåtid
yakhDarr
يَخضَرّ
han - subjunktiv
yakhDarr
يَخضَرّ
han - jussiv
hon
takhDarru
تَخضَرُّ
hon - nutid
'ikhDarrat
إِخضَرَّت
hon - dåtid
takhDarr
تَخضَرّ
hon - subjunktiv
takhDarr
تَخضَرّ
hon - jussiv
vi
nakhDarru
نَخضَرُّ
vi - nutid
'ikhDarrnaa
إِخضَرّنَا
vi - dåtid
nakhDarr
نَخضَرّ
vi - subjunktiv
nakhDarr
نَخضَرّ
vi - jussiv
ni (m)
takhDarruuna
تَخضَرُّونَ
ni (m) - nutid
'ikhDarrtum
إِخضَرّتُم
ni (m) - dåtid
takhDarruu
تَخضَرُّوا
ni (m) - subjunktiv
takhDarruu
تَخضَرُّوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
takhDarrna
تَخضَرّنَ
ni (f) - nutid
'ikhDarrtunna
إِخضَرّتُنَّ
ni (f) - dåtid
takhDarrna
تَخضَرّنَ
ni (f) - subjunktiv
takhDarrna
تَخضَرّنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yakhDarruuna
يَخضَرُّونَ
de (m) - nutid
'ikhDarruu
إِخضَرُّوا
de (m) - dåtid
yakhDarruu
يَخضَرُّوا
de (m) - subjunktiv
yakhDarruu
يَخضَرُّوا
de (m) - jussiv
de (f)
yakhDarrna
يَخضَرّنَ
de (f) - nutid
'ikhDarrna
إِخضَرّنَ
de (f) - dåtid
yakhDarrna
يَخضَرّنَ
de (f) - subjunktiv
yakhDarrna
يَخضَرّنَ
de (f) - jussiv
ni två
takhDarraani
تَخضَرَّانِ
ni två - nutid
'ikhDarrtumaa
إِخضَرّتُمَا
ni två - dåtid
takhDarraa
تَخضَرَّا
ni två - subjunktiv
takhDarraa
تَخضَرَّا
ni två - jussiv
de två (m)
yakhDarraani
يَخضَرَّانِ
de två (m) - nutid
'ikhDarraa
إِخضَرَّا
de två (m) - dåtid
yakhDarraa
يَخضَرَّا
de två (m) - subjunktiv
yakhDarraa
يَخضَرَّا
de två (m) - jussiv
de två (f)
takhDarraani
تَخضَرَّانِ
de två (f) - nutid
'ikhDarrataa
إِخضَرَّتَا
de två (f) - dåtid
takhDarraa
تَخضَرَّا
de två (f) - subjunktiv
takhDarraa
تَخضَرَّا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.