Böjningsformer av verbet 'att vara trotsig'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ajmaHu
أَجمَحُ
jag - nutid
jamaHtu
جَمَحتُ
jag - dåtid
'ajmaHa
أَجمَحَ
jag - subjunktiv
'ajmaH
أَجمَح
jag - jussiv
du (m)
tajmaHu
تَجمَحُ
du (m) - nutid
jamaHta
جَمَحتَ
du (m) - dåtid
tajmaHa
تَجمَحَ
du (m) - subjunktiv
tajmaH
تَجمَح
du (m) - jussiv
du (f)
tajmaHiina
تَجمَحِينَ
du (f) - nutid
jamaHti
جَمَحتِ
du (f) - dåtid
tajmaHii
تَجمَحِي
du (f) - subjunktiv
tajmaHii
تَجمَحِي
du (f) - jussiv
han
yajmaHu
يَجمَحُ
han - nutid
jamaHa
جَمَحَ
han - dåtid
yajmaHa
يَجمَحَ
han - subjunktiv
yajmaH
يَجمَح
han - jussiv
hon
tajmaHu
تَجمَحُ
hon - nutid
jamaHat
جَمَحَت
hon - dåtid
tajmaHa
تَجمَحَ
hon - subjunktiv
tajmaH
تَجمَح
hon - jussiv
vi
najmaHu
نَجمَحُ
vi - nutid
jamaHnaa
جَمَحنَا
vi - dåtid
najmaHa
نَجمَحَ
vi - subjunktiv
najmaH
نَجمَح
vi - jussiv
ni (m)
tajmaHuuna
تَجمَحُونَ
ni (m) - nutid
jamaHtum
جَمَحتُم
ni (m) - dåtid
tajmaHuu
تَجمَحُوا
ni (m) - subjunktiv
tajmaHuu
تَجمَحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tajmaHna
تَجمَحنَ
ni (f) - nutid
jamaHtunna
جَمَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tajmaHna
تَجمَحنَ
ni (f) - subjunktiv
tajmaHna
تَجمَحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yajmaHuuna
يَجمَحُونَ
de (m) - nutid
jamaHuu
جَمَحُوا
de (m) - dåtid
yajmaHuu
يَجمَحُوا
de (m) - subjunktiv
yajmaHuu
يَجمَحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yajmaHna
يَجمَحنَ
de (f) - nutid
jamaHna
جَمَحنَ
de (f) - dåtid
yajmaHna
يَجمَحنَ
de (f) - subjunktiv
yajmaHna
يَجمَحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tajmaHaani
تَجمَحَانِ
ni två - nutid
jamaHtumaa
جَمَحتُمَا
ni två - dåtid
tajmaHaa
تَجمَحَا
ni två - subjunktiv
tajmaHaa
تَجمَحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yajmaHaani
يَجمَحَانِ
de två (m) - nutid
jamaHaa
جَمَحَا
de två (m) - dåtid
yajmaHaa
يَجمَحَا
de två (m) - subjunktiv
yajmaHaa
يَجمَحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tajmaHaani
تَجمَحَانِ
de två (f) - nutid
jamaHataa
جَمَحَتَا
de två (f) - dåtid
tajmaHaa
تَجمَحَا
de två (f) - subjunktiv
tajmaHaa
تَجمَحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ijmaH
إِجمَح
du (m) - imperativ
du (f)
'ijmaHii
إِجمَحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ijmaHaa
إِجمَحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ijmaHuu
إِجمَحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ijmaHna
إِجمَحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.