Böjningsformer av verbet 'att vara svart'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aHaaru
أَحَارُ
jag - nutid
Hirtu
حِرتُ
jag - dåtid
'aHara
أَحَرَ
jag - subjunktiv
'aHar
أَحَر
jag - jussiv
du (m)
taHaaru
تَحَارُ
du (m) - nutid
Hirta
حِرتَ
du (m) - dåtid
taHara
تَحَرَ
du (m) - subjunktiv
taHar
تَحَر
du (m) - jussiv
du (f)
taHaariina
تَحَارِينَ
du (f) - nutid
Hirti
حِرتِ
du (f) - dåtid
taHaarii
تَحَارِي
du (f) - subjunktiv
taHaarii
تَحَارِي
du (f) - jussiv
han
yaHaaru
يَحَارُ
han - nutid
Haara
حَارَ
han - dåtid
yaHara
يَحَرَ
han - subjunktiv
yaHar
يَحَر
han - jussiv
hon
taHaaru
تَحَارُ
hon - nutid
Haarat
حَارَت
hon - dåtid
taHara
تَحَرَ
hon - subjunktiv
taHar
تَحَر
hon - jussiv
vi
naHaaru
نَحَارُ
vi - nutid
Hirnaa
حِرنَا
vi - dåtid
naHara
نَحَرَ
vi - subjunktiv
naHar
نَحَر
vi - jussiv
ni (m)
taHaaruuna
تَحَارُونَ
ni (m) - nutid
Hirtum
حِرتُم
ni (m) - dåtid
taHaaruu
تَحَارُوا
ni (m) - subjunktiv
taHaaruu
تَحَارُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taHarna
تَحَرنَ
ni (f) - nutid
Hirtunna
حِرتُنَّ
ni (f) - dåtid
taHarna
تَحَرنَ
ni (f) - subjunktiv
taHarna
تَحَرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaHaaruuna
يَحَارُونَ
de (m) - nutid
Haaruu
حَارُوا
de (m) - dåtid
yaHaaruu
يَحَارُوا
de (m) - subjunktiv
yaHaaruu
يَحَارُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaHarna
يَحَرنَ
de (f) - nutid
Hirna
حِرنَ
de (f) - dåtid
yaHarna
يَحَرنَ
de (f) - subjunktiv
yaHarna
يَحَرنَ
de (f) - jussiv
ni två
taHaaraani
تَحَارَانِ
ni två - nutid
Hirtumaa
حِرتُمَا
ni två - dåtid
taHaraa
تَحَرَا
ni två - subjunktiv
taHaraa
تَحَرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaHaaraani
يَحَارَانِ
de två (m) - nutid
Hiraa
حِرَا
de två (m) - dåtid
yaHaraa
يَحَرَا
de två (m) - subjunktiv
yaHaraa
يَحَرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taHaaraani
تَحَارَانِ
de två (f) - nutid
Hirataa
حِرَتَا
de två (f) - dåtid
taHaraa
تَحَرَا
de två (f) - subjunktiv
taHaraa
تَحَرَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
Har
حَر
du (m) - imperativ
du (f)
Haarii
حَارِي
du (f) - imperativ
du (dual)
Haaraa
حَارَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
Haaruu
حَارُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
Harna
حَرنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.