Böjningsformer av verbet 'att stirra'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'urammiqu
أُرَمِّقُ
jag - nutid
rammaqtu
رَمَّقتُ
jag - dåtid
'urammiq
أُرَمِّق
jag - subjunktiv
'urammiq
أُرَمِّق
jag - jussiv
du (m)
turammiqu
تُرَمِّقُ
du (m) - nutid
rammaqta
رَمَّقتَ
du (m) - dåtid
turammiq
تُرَمِّق
du (m) - subjunktiv
turammiq
تُرَمِّق
du (m) - jussiv
du (f)
turammiqiina
تُرَمِّقِينَ
du (f) - nutid
rammaqti
رَمَّقتِ
du (f) - dåtid
turammiqii
تُرَمِّقِي
du (f) - subjunktiv
turammiqii
تُرَمِّقِي
du (f) - jussiv
han
yurammiqu
يُرَمِّقُ
han - nutid
rammaqa
رَمَّقَ
han - dåtid
yurammiq
يُرَمِّق
han - subjunktiv
yurammiq
يُرَمِّق
han - jussiv
hon
turammiqu
تُرَمِّقُ
hon - nutid
rammaqat
رَمَّقَت
hon - dåtid
turammiq
تُرَمِّق
hon - subjunktiv
turammiq
تُرَمِّق
hon - jussiv
vi
nurammiqu
نُرَمِّقُ
vi - nutid
rammaqnaa
رَمَّقنَا
vi - dåtid
nurammiq
نُرَمِّق
vi - subjunktiv
nurammiq
نُرَمِّق
vi - jussiv
ni (m)
turammiquuna
تُرَمِّقُونَ
ni (m) - nutid
rammaqtum
رَمَّقتُم
ni (m) - dåtid
turammiquu
تُرَمِّقُوا
ni (m) - subjunktiv
turammiquu
تُرَمِّقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
turammiqna
تُرَمِّقنَ
ni (f) - nutid
rammaqtunna
رَمَّقتُنَّ
ni (f) - dåtid
turammiqna
تُرَمِّقنَ
ni (f) - subjunktiv
turammiqna
تُرَمِّقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yurammiquuna
يُرَمِّقُونَ
de (m) - nutid
rammaquu
رَمَّقُوا
de (m) - dåtid
yurammiquu
يُرَمِّقُوا
de (m) - subjunktiv
yurammiquu
يُرَمِّقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yurammiqna
يُرَمِّقنَ
de (f) - nutid
rammaqna
رَمَّقنَ
de (f) - dåtid
yurammiqna
يُرَمِّقنَ
de (f) - subjunktiv
yurammiqna
يُرَمِّقنَ
de (f) - jussiv
ni två
turammiqaani
تُرَمِّقَانِ
ni två - nutid
rammaqtumaa
رَمَّقتُمَا
ni två - dåtid
turammiqaa
تُرَمِّقَا
ni två - subjunktiv
turammiqaa
تُرَمِّقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yurammiqaani
يُرَمِّقَانِ
de två (m) - nutid
rammaqaa
رَمَّقَا
de två (m) - dåtid
yurammiqaa
يُرَمِّقَا
de två (m) - subjunktiv
yurammiqaa
يُرَمِّقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
turammiqaani
تُرَمِّقَانِ
de två (f) - nutid
rammaqataa
رَمَّقَتَا
de två (f) - dåtid
turammiqaa
تُرَمِّقَا
de två (f) - subjunktiv
turammiqaa
تُرَمِّقَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.