Böjningsformer av verbet 'att alstra'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uwallidu
أُوَلِّدُ
jag - nutid
walladtu
وَلَّدتُ
jag - dåtid
'uwallid
أُوَلِّد
jag - subjunktiv
'uwallid
أُوَلِّد
jag - jussiv
du (m)
tuwallidu
تُوَلِّدُ
du (m) - nutid
walladta
وَلَّدتَ
du (m) - dåtid
tuwallid
تُوَلِّد
du (m) - subjunktiv
tuwallid
تُوَلِّد
du (m) - jussiv
du (f)
tuwallidiina
تُوَلِّدِينَ
du (f) - nutid
walladti
وَلَّدتِ
du (f) - dåtid
tuwallidii
تُوَلِّدِي
du (f) - subjunktiv
tuwallidii
تُوَلِّدِي
du (f) - jussiv
han
yuwallidu
يُوَلِّدُ
han - nutid
wallada
وَلَّدَ
han - dåtid
yuwallid
يُوَلِّد
han - subjunktiv
yuwallid
يُوَلِّد
han - jussiv
hon
tuwallidu
تُوَلِّدُ
hon - nutid
walladat
وَلَّدَت
hon - dåtid
tuwallid
تُوَلِّد
hon - subjunktiv
tuwallid
تُوَلِّد
hon - jussiv
vi
nuwallidu
نُوَلِّدُ
vi - nutid
walladnaa
وَلَّدنَا
vi - dåtid
nuwallid
نُوَلِّد
vi - subjunktiv
nuwallid
نُوَلِّد
vi - jussiv
ni (m)
tuwalliduuna
تُوَلِّدُونَ
ni (m) - nutid
walladtum
وَلَّدتُم
ni (m) - dåtid
tuwalliduu
تُوَلِّدُوا
ni (m) - subjunktiv
tuwalliduu
تُوَلِّدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuwallidna
تُوَلِّدنَ
ni (f) - nutid
walladtunna
وَلَّدتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuwallidna
تُوَلِّدنَ
ni (f) - subjunktiv
tuwallidna
تُوَلِّدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuwalliduuna
يُوَلِّدُونَ
de (m) - nutid
walladuu
وَلَّدُوا
de (m) - dåtid
yuwalliduu
يُوَلِّدُوا
de (m) - subjunktiv
yuwalliduu
يُوَلِّدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuwallidna
يُوَلِّدنَ
de (f) - nutid
walladna
وَلَّدنَ
de (f) - dåtid
yuwallidna
يُوَلِّدنَ
de (f) - subjunktiv
yuwallidna
يُوَلِّدنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuwallidaani
تُوَلِّدَانِ
ni två - nutid
walladtumaa
وَلَّدتُمَا
ni två - dåtid
tuwallidaa
تُوَلِّدَا
ni två - subjunktiv
tuwallidaa
تُوَلِّدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuwallidaani
يُوَلِّدَانِ
de två (m) - nutid
walladaa
وَلَّدَا
de två (m) - dåtid
yuwallidaa
يُوَلِّدَا
de två (m) - subjunktiv
yuwallidaa
يُوَلِّدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuwallidaani
تُوَلِّدَانِ
de två (f) - nutid
walladataa
وَلَّدَتَا
de två (f) - dåtid
tuwallidaa
تُوَلِّدَا
de två (f) - subjunktiv
tuwallidaa
تُوَلِّدَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.