Böjningsformer av verbet 'att gräva'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aHfiru
أَحفِرُ
jag - nutid
Hafartu
حَفَرتُ
jag - dåtid
'aHfira
أَحفِرَ
jag - subjunktiv
'aHfir
أَحفِر
jag - jussiv
du (m)
taHfiru
تَحفِرُ
du (m) - nutid
Hafarta
حَفَرتَ
du (m) - dåtid
taHfira
تَحفِرَ
du (m) - subjunktiv
taHfir
تَحفِر
du (m) - jussiv
du (f)
taHfiriina
تَحفِرِينَ
du (f) - nutid
Hafarti
حَفَرتِ
du (f) - dåtid
taHfirii
تَحفِرِي
du (f) - subjunktiv
taHfirii
تَحفِرِي
du (f) - jussiv
han
yaHfiru
يَحفِرُ
han - nutid
Hafara
حَفَرَ
han - dåtid
yaHfira
يَحفِرَ
han - subjunktiv
yaHfir
يَحفِر
han - jussiv
hon
taHfiru
تَحفِرُ
hon - nutid
Hafarat
حَفَرَت
hon - dåtid
taHfira
تَحفِرَ
hon - subjunktiv
taHfir
تَحفِر
hon - jussiv
vi
naHfiru
نَحفِرُ
vi - nutid
Hafarnaa
حَفَرنَا
vi - dåtid
naHfira
نَحفِرَ
vi - subjunktiv
naHfir
نَحفِر
vi - jussiv
ni (m)
taHfiruuna
تَحفِرُونَ
ni (m) - nutid
Hafartum
حَفَرتُم
ni (m) - dåtid
taHfiruu
تَحفِرُوا
ni (m) - subjunktiv
taHfiruu
تَحفِرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taHfirna
تَحفِرنَ
ni (f) - nutid
Hafartunna
حَفَرتُنَّ
ni (f) - dåtid
taHfirna
تَحفِرنَ
ni (f) - subjunktiv
taHfirna
تَحفِرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaHfiruuna
يَحفِرُونَ
de (m) - nutid
Hafaruu
حَفَرُوا
de (m) - dåtid
yaHfiruu
يَحفِرُوا
de (m) - subjunktiv
yaHfiruu
يَحفِرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaHfirna
يَحفِرنَ
de (f) - nutid
Hafarna
حَفَرنَ
de (f) - dåtid
yaHfirna
يَحفِرنَ
de (f) - subjunktiv
yaHfirna
يَحفِرنَ
de (f) - jussiv
ni två
taHfiraani
تَحفِرَانِ
ni två - nutid
Hafartumaa
حَفَرتُمَا
ni två - dåtid
taHfiraa
تَحفِرَا
ni två - subjunktiv
taHfiraa
تَحفِرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaHfiraani
يَحفِرَانِ
de två (m) - nutid
Hafaraa
حَفَرَا
de två (m) - dåtid
yaHfiraa
يَحفِرَا
de två (m) - subjunktiv
yaHfiraa
يَحفِرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taHfiraani
تَحفِرَانِ
de två (f) - nutid
Hafarataa
حَفَرَتَا
de två (f) - dåtid
taHfiraa
تَحفِرَا
de två (f) - subjunktiv
taHfiraa
تَحفِرَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'iHfir
إِحفِر
du (m) - imperativ
du (f)
'iHfirii
إِحفِرِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'iHfiraa
إِحفِرَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'iHfiruu
إِحفِرُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'iHfirna
إِحفِرنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.