Böjningsformer av verbet 'att belasta'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uthqilu
أُثقِلُ
jag - nutid
'athqaltu
أَثقَلتُ
jag - dåtid
'uthqil
أُثقِل
jag - subjunktiv
'uthqil
أُثقِل
jag - jussiv
du (m)
tuthqilu
تُثقِلُ
du (m) - nutid
'athqalta
أَثقَلتَ
du (m) - dåtid
tuthqil
تُثقِل
du (m) - subjunktiv
tuthqil
تُثقِل
du (m) - jussiv
du (f)
tuthqiliina
تُثقِلِينَ
du (f) - nutid
'athqalti
أَثقَلتِ
du (f) - dåtid
tuthqilii
تُثقِلِي
du (f) - subjunktiv
tuthqilii
تُثقِلِي
du (f) - jussiv
han
yuthqilu
يُثقِلُ
han - nutid
'athqala
أَثقَلَ
han - dåtid
yuthqil
يُثقِل
han - subjunktiv
yuthqil
يُثقِل
han - jussiv
hon
tuthqilu
تُثقِلُ
hon - nutid
'athqalat
أَثقَلَت
hon - dåtid
tuthqil
تُثقِل
hon - subjunktiv
tuthqil
تُثقِل
hon - jussiv
vi
nuthqilu
نُثقِلُ
vi - nutid
'athqalnaa
أَثقَلنَا
vi - dåtid
nuthqil
نُثقِل
vi - subjunktiv
nuthqil
نُثقِل
vi - jussiv
ni (m)
tuthqiluuna
تُثقِلُونَ
ni (m) - nutid
'athqaltum
أَثقَلتُم
ni (m) - dåtid
tuthqiluu
تُثقِلُوا
ni (m) - subjunktiv
tuthqiluu
تُثقِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuthqilna
تُثقِلنَ
ni (f) - nutid
'athqaltunna
أَثقَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuthqilna
تُثقِلنَ
ni (f) - subjunktiv
tuthqilna
تُثقِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuthqiluuna
يُثقِلُونَ
de (m) - nutid
'athqaluu
أَثقَلُوا
de (m) - dåtid
yuthqiluu
يُثقِلُوا
de (m) - subjunktiv
yuthqiluu
يُثقِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuthqilna
يُثقِلنَ
de (f) - nutid
'athqalna
أَثقَلنَ
de (f) - dåtid
yuthqilna
يُثقِلنَ
de (f) - subjunktiv
yuthqilna
يُثقِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuthqilaani
تُثقِلَانِ
ni två - nutid
'athqaltumaa
أَثقَلتُمَا
ni två - dåtid
tuthqilaa
تُثقِلَا
ni två - subjunktiv
tuthqilaa
تُثقِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuthqilaani
يُثقِلَانِ
de två (m) - nutid
'athqalaa
أَثقَلَا
de två (m) - dåtid
yuthqilaa
يُثقِلَا
de två (m) - subjunktiv
yuthqilaa
يُثقِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuthqilaani
تُثقِلَانِ
de två (f) - nutid
'athqalataa
أَثقَلَتَا
de två (f) - dåtid
tuthqilaa
تُثقِلَا
de två (f) - subjunktiv
tuthqilaa
تُثقِلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.