Böjningsformer av verbet 'att lämna'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'abraHu
أَبرَحُ
jag - nutid
bariHtu
بَرِحتُ
jag - dåtid
'abraHa
أَبرَحَ
jag - subjunktiv
'abraH
أَبرَح
jag - jussiv
du (m)
tabraHu
تَبرَحُ
du (m) - nutid
bariHta
بَرِحتَ
du (m) - dåtid
tabraHa
تَبرَحَ
du (m) - subjunktiv
tabraH
تَبرَح
du (m) - jussiv
du (f)
tabraHiina
تَبرَحِينَ
du (f) - nutid
bariHti
بَرِحتِ
du (f) - dåtid
tabraHii
تَبرَحِي
du (f) - subjunktiv
tabraHii
تَبرَحِي
du (f) - jussiv
han
yabraHu
يَبرَحُ
han - nutid
bariHa
بَرِحَ
han - dåtid
yabraHa
يَبرَحَ
han - subjunktiv
yabraH
يَبرَح
han - jussiv
hon
tabraHu
تَبرَحُ
hon - nutid
bariHat
بَرِحَت
hon - dåtid
tabraHa
تَبرَحَ
hon - subjunktiv
tabraH
تَبرَح
hon - jussiv
vi
nabraHu
نَبرَحُ
vi - nutid
bariHnaa
بَرِحنَا
vi - dåtid
nabraHa
نَبرَحَ
vi - subjunktiv
nabraH
نَبرَح
vi - jussiv
ni (m)
tabraHuuna
تَبرَحُونَ
ni (m) - nutid
bariHtum
بَرِحتُم
ni (m) - dåtid
tabraHuu
تَبرَحُوا
ni (m) - subjunktiv
tabraHuu
تَبرَحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tabraHna
تَبرَحنَ
ni (f) - nutid
bariHtunna
بَرِحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tabraHna
تَبرَحنَ
ni (f) - subjunktiv
tabraHna
تَبرَحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yabraHuuna
يَبرَحُونَ
de (m) - nutid
bariHuu
بَرِحُوا
de (m) - dåtid
yabraHuu
يَبرَحُوا
de (m) - subjunktiv
yabraHuu
يَبرَحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yabraHna
يَبرَحنَ
de (f) - nutid
bariHna
بَرِحنَ
de (f) - dåtid
yabraHna
يَبرَحنَ
de (f) - subjunktiv
yabraHna
يَبرَحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tabraHaani
تَبرَحَانِ
ni två - nutid
bariHtumaa
بَرِحتُمَا
ni två - dåtid
tabraHaa
تَبرَحَا
ni två - subjunktiv
tabraHaa
تَبرَحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yabraHaani
يَبرَحَانِ
de två (m) - nutid
bariHaa
بَرِحَا
de två (m) - dåtid
yabraHaa
يَبرَحَا
de två (m) - subjunktiv
yabraHaa
يَبرَحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tabraHaani
تَبرَحَانِ
de två (f) - nutid
bariHataa
بَرِحَتَا
de två (f) - dåtid
tabraHaa
تَبرَحَا
de två (f) - subjunktiv
tabraHaa
تَبرَحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ibraH
إِبرَح
du (m) - imperativ
du (f)
'ibraHii
إِبرَحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ibraHaa
إِبرَحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ibraHuu
إِبرَحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ibraHna
إِبرَحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.