Böjningsformer av verbet 'att vika av'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anHarifu
أَنحَرِفُ
jag - nutid
'inHaraftu
إِنحَرَفتُ
jag - dåtid
'anHarif
أَنحَرِف
jag - subjunktiv
'anHarif
أَنحَرِف
jag - jussiv
du (m)
tanHarifu
تَنحَرِفُ
du (m) - nutid
'inHarafta
إِنحَرَفتَ
du (m) - dåtid
tanHarif
تَنحَرِف
du (m) - subjunktiv
tanHarif
تَنحَرِف
du (m) - jussiv
du (f)
tanHarifiina
تَنحَرِفِينَ
du (f) - nutid
'inHarafti
إِنحَرَفتِ
du (f) - dåtid
tanHarifii
تَنحَرِفِي
du (f) - subjunktiv
tanHarifii
تَنحَرِفِي
du (f) - jussiv
han
yanHarifu
يَنحَرِفُ
han - nutid
'inHarafa
إِنحَرَفَ
han - dåtid
yanHarif
يَنحَرِف
han - subjunktiv
yanHarif
يَنحَرِف
han - jussiv
hon
tanHarifu
تَنحَرِفُ
hon - nutid
'inHarafat
إِنحَرَفَت
hon - dåtid
tanHarif
تَنحَرِف
hon - subjunktiv
tanHarif
تَنحَرِف
hon - jussiv
vi
nanHarifu
نَنحَرِفُ
vi - nutid
'inHarafnaa
إِنحَرَفنَا
vi - dåtid
nanHarif
نَنحَرِف
vi - subjunktiv
nanHarif
نَنحَرِف
vi - jussiv
ni (m)
tanHarifuuna
تَنحَرِفُونَ
ni (m) - nutid
'inHaraftum
إِنحَرَفتُم
ni (m) - dåtid
tanHarifuu
تَنحَرِفُوا
ni (m) - subjunktiv
tanHarifuu
تَنحَرِفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanHarifna
تَنحَرِفنَ
ni (f) - nutid
'inHaraftunna
إِنحَرَفتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanHarifna
تَنحَرِفنَ
ni (f) - subjunktiv
tanHarifna
تَنحَرِفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanHarifuuna
يَنحَرِفُونَ
de (m) - nutid
'inHarafuu
إِنحَرَفُوا
de (m) - dåtid
yanHarifuu
يَنحَرِفُوا
de (m) - subjunktiv
yanHarifuu
يَنحَرِفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanHarifna
يَنحَرِفنَ
de (f) - nutid
'inHarafna
إِنحَرَفنَ
de (f) - dåtid
yanHarifna
يَنحَرِفنَ
de (f) - subjunktiv
yanHarifna
يَنحَرِفنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanHarifaani
تَنحَرِفَانِ
ni två - nutid
'inHaraftumaa
إِنحَرَفتُمَا
ni två - dåtid
tanHarifaa
تَنحَرِفَا
ni två - subjunktiv
tanHarifaa
تَنحَرِفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanHarifaani
يَنحَرِفَانِ
de två (m) - nutid
'inHarafaa
إِنحَرَفَا
de två (m) - dåtid
yanHarifaa
يَنحَرِفَا
de två (m) - subjunktiv
yanHarifaa
يَنحَرِفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanHarifaani
تَنحَرِفَانِ
de två (f) - nutid
'inHarafataa
إِنحَرَفَتَا
de två (f) - dåtid
tanHarifaa
تَنحَرِفَا
de två (f) - subjunktiv
tanHarifaa
تَنحَرِفَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.