Böjningsformer av verbet 'att kyssa'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uqabbilu
أُقَبِّلُ
jag - nutid
qabbaltu
قَبَّلتُ
jag - dåtid
'uqabbil
أُقَبِّل
jag - subjunktiv
'uqabbil
أُقَبِّل
jag - jussiv
du (m)
tuqabbilu
تُقَبِّلُ
du (m) - nutid
qabbalta
قَبَّلتَ
du (m) - dåtid
tuqabbil
تُقَبِّل
du (m) - subjunktiv
tuqabbil
تُقَبِّل
du (m) - jussiv
du (f)
tuqabbiliina
تُقَبِّلِينَ
du (f) - nutid
qabbalti
قَبَّلتِ
du (f) - dåtid
tuqabbilii
تُقَبِّلِي
du (f) - subjunktiv
tuqabbilii
تُقَبِّلِي
du (f) - jussiv
han
yuqabbilu
يُقَبِّلُ
han - nutid
qabbala
قَبَّلَ
han - dåtid
yuqabbil
يُقَبِّل
han - subjunktiv
yuqabbil
يُقَبِّل
han - jussiv
hon
tuqabbilu
تُقَبِّلُ
hon - nutid
qabbalat
قَبَّلَت
hon - dåtid
tuqabbil
تُقَبِّل
hon - subjunktiv
tuqabbil
تُقَبِّل
hon - jussiv
vi
nuqabbilu
نُقَبِّلُ
vi - nutid
qabbalnaa
قَبَّلنَا
vi - dåtid
nuqabbil
نُقَبِّل
vi - subjunktiv
nuqabbil
نُقَبِّل
vi - jussiv
ni (m)
tuqabbiluuna
تُقَبِّلُونَ
ni (m) - nutid
qabbaltum
قَبَّلتُم
ni (m) - dåtid
tuqabbiluu
تُقَبِّلُوا
ni (m) - subjunktiv
tuqabbiluu
تُقَبِّلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuqabbilna
تُقَبِّلنَ
ni (f) - nutid
qabbaltunna
قَبَّلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuqabbilna
تُقَبِّلنَ
ni (f) - subjunktiv
tuqabbilna
تُقَبِّلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuqabbiluuna
يُقَبِّلُونَ
de (m) - nutid
qabbaluu
قَبَّلُوا
de (m) - dåtid
yuqabbiluu
يُقَبِّلُوا
de (m) - subjunktiv
yuqabbiluu
يُقَبِّلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuqabbilna
يُقَبِّلنَ
de (f) - nutid
qabbalna
قَبَّلنَ
de (f) - dåtid
yuqabbilna
يُقَبِّلنَ
de (f) - subjunktiv
yuqabbilna
يُقَبِّلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuqabbilaani
تُقَبِّلَانِ
ni två - nutid
qabbaltumaa
قَبَّلتُمَا
ni två - dåtid
tuqabbilaa
تُقَبِّلَا
ni två - subjunktiv
tuqabbilaa
تُقَبِّلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuqabbilaani
يُقَبِّلَانِ
de två (m) - nutid
qabbalaa
قَبَّلَا
de två (m) - dåtid
yuqabbilaa
يُقَبِّلَا
de två (m) - subjunktiv
yuqabbilaa
يُقَبِّلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuqabbilaani
تُقَبِّلَانِ
de två (f) - nutid
qabbalataa
قَبَّلَتَا
de två (f) - dåtid
tuqabbilaa
تُقَبِّلَا
de två (f) - subjunktiv
tuqabbilaa
تُقَبِّلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.