Böjningsformer av verbet 'att fÃ¥, vinna'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'arbaHu
أَربَحُ
jag - nutid
rabiHtu
رَبِحتُ
jag - dåtid
'arbaHa
أَربَحَ
jag - subjunktiv
'arbaH
أَربَح
jag - jussiv
du (m)
tarbaHu
تَربَحُ
du (m) - nutid
rabiHta
رَبِحتَ
du (m) - dåtid
tarbaHa
تَربَحَ
du (m) - subjunktiv
tarbaH
تَربَح
du (m) - jussiv
du (f)
tarbaHiina
تَربَحِينَ
du (f) - nutid
rabiHti
رَبِحتِ
du (f) - dåtid
tarbaHii
تَربَحِي
du (f) - subjunktiv
tarbaHii
تَربَحِي
du (f) - jussiv
han
yarbaHu
يَربَحُ
han - nutid
rabiHa
رَبِحَ
han - dåtid
yarbaHa
يَربَحَ
han - subjunktiv
yarbaH
يَربَح
han - jussiv
hon
tarbaHu
تَربَحُ
hon - nutid
rabiHat
رَبِحَت
hon - dåtid
tarbaHa
تَربَحَ
hon - subjunktiv
tarbaH
تَربَح
hon - jussiv
vi
narbaHu
نَربَحُ
vi - nutid
rabiHnaa
رَبِحنَا
vi - dåtid
narbaHa
نَربَحَ
vi - subjunktiv
narbaH
نَربَح
vi - jussiv
ni (m)
tarbaHuuna
تَربَحُونَ
ni (m) - nutid
rabiHtum
رَبِحتُم
ni (m) - dåtid
tarbaHuu
تَربَحُوا
ni (m) - subjunktiv
tarbaHuu
تَربَحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tarbaHna
تَربَحنَ
ni (f) - nutid
rabiHtunna
رَبِحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tarbaHna
تَربَحنَ
ni (f) - subjunktiv
tarbaHna
تَربَحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yarbaHuuna
يَربَحُونَ
de (m) - nutid
rabiHuu
رَبِحُوا
de (m) - dåtid
yarbaHuu
يَربَحُوا
de (m) - subjunktiv
yarbaHuu
يَربَحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yarbaHna
يَربَحنَ
de (f) - nutid
rabiHna
رَبِحنَ
de (f) - dåtid
yarbaHna
يَربَحنَ
de (f) - subjunktiv
yarbaHna
يَربَحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tarbaHaani
تَربَحَانِ
ni två - nutid
rabiHtumaa
رَبِحتُمَا
ni två - dåtid
tarbaHaa
تَربَحَا
ni två - subjunktiv
tarbaHaa
تَربَحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yarbaHaani
يَربَحَانِ
de två (m) - nutid
rabiHaa
رَبِحَا
de två (m) - dåtid
yarbaHaa
يَربَحَا
de två (m) - subjunktiv
yarbaHaa
يَربَحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tarbaHaani
تَربَحَانِ
de två (f) - nutid
rabiHataa
رَبِحَتَا
de två (f) - dåtid
tarbaHaa
تَربَحَا
de två (f) - subjunktiv
tarbaHaa
تَربَحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'irbaH
إِربَح
du (m) - imperativ
du (f)
'irbaHii
إِربَحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'irbaHaa
إِربَحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'irbaHuu
إِربَحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'irbaHna
إِربَحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.