Böjningsformer av verbet 'att bli tom'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'afraghu
أَفرَغُ
jag - nutid
farightu
فَرِغتُ
jag - dåtid
'afragha
أَفرَغَ
jag - subjunktiv
'afragh
أَفرَغ
jag - jussiv
du (m)
tafraghu
تَفرَغُ
du (m) - nutid
farighta
فَرِغتَ
du (m) - dåtid
tafragha
تَفرَغَ
du (m) - subjunktiv
tafragh
تَفرَغ
du (m) - jussiv
du (f)
tafraghiina
تَفرَغِينَ
du (f) - nutid
farighti
فَرِغتِ
du (f) - dåtid
tafraghii
تَفرَغِي
du (f) - subjunktiv
tafraghii
تَفرَغِي
du (f) - jussiv
han
yafraghu
يَفرَغُ
han - nutid
farigha
فَرِغَ
han - dåtid
yafragha
يَفرَغَ
han - subjunktiv
yafragh
يَفرَغ
han - jussiv
hon
tafraghu
تَفرَغُ
hon - nutid
farighat
فَرِغَت
hon - dåtid
tafragha
تَفرَغَ
hon - subjunktiv
tafragh
تَفرَغ
hon - jussiv
vi
nafraghu
نَفرَغُ
vi - nutid
farighnaa
فَرِغنَا
vi - dåtid
nafragha
نَفرَغَ
vi - subjunktiv
nafragh
نَفرَغ
vi - jussiv
ni (m)
tafraghuuna
تَفرَغُونَ
ni (m) - nutid
farightum
فَرِغتُم
ni (m) - dåtid
tafraghuu
تَفرَغُوا
ni (m) - subjunktiv
tafraghuu
تَفرَغُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tafraghna
تَفرَغنَ
ni (f) - nutid
farightunna
فَرِغتُنَّ
ni (f) - dåtid
tafraghna
تَفرَغنَ
ni (f) - subjunktiv
tafraghna
تَفرَغنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yafraghuuna
يَفرَغُونَ
de (m) - nutid
farighuu
فَرِغُوا
de (m) - dåtid
yafraghuu
يَفرَغُوا
de (m) - subjunktiv
yafraghuu
يَفرَغُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yafraghna
يَفرَغنَ
de (f) - nutid
farighna
فَرِغنَ
de (f) - dåtid
yafraghna
يَفرَغنَ
de (f) - subjunktiv
yafraghna
يَفرَغنَ
de (f) - jussiv
ni två
tafraghaani
تَفرَغَانِ
ni två - nutid
farightumaa
فَرِغتُمَا
ni två - dåtid
tafraghaa
تَفرَغَا
ni två - subjunktiv
tafraghaa
تَفرَغَا
ni två - jussiv
de två (m)
yafraghaani
يَفرَغَانِ
de två (m) - nutid
farighaa
فَرِغَا
de två (m) - dåtid
yafraghaa
يَفرَغَا
de två (m) - subjunktiv
yafraghaa
يَفرَغَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tafraghaani
تَفرَغَانِ
de två (f) - nutid
farighataa
فَرِغَتَا
de två (f) - dåtid
tafraghaa
تَفرَغَا
de två (f) - subjunktiv
tafraghaa
تَفرَغَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ifragh
إِفرَغ
du (m) - imperativ
du (f)
'ifraghii
إِفرَغِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ifraghaa
إِفرَغَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ifraghuu
إِفرَغُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ifraghna
إِفرَغنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.