Böjningsformer av verbet 'att ackreditera, godkänna'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ufawwiDu
أُفَوِّضُ
jag - nutid
fawwaDtu
فَوَّضتُ
jag - dåtid
'ufawwiD
أُفَوِّض
jag - subjunktiv
'ufawwiD
أُفَوِّض
jag - jussiv
du (m)
tufawwiDu
تُفَوِّضُ
du (m) - nutid
fawwaDta
فَوَّضتَ
du (m) - dåtid
tufawwiD
تُفَوِّض
du (m) - subjunktiv
tufawwiD
تُفَوِّض
du (m) - jussiv
du (f)
tufawwiDiina
تُفَوِّضِينَ
du (f) - nutid
fawwaDti
فَوَّضتِ
du (f) - dåtid
tufawwiDii
تُفَوِّضِي
du (f) - subjunktiv
tufawwiDii
تُفَوِّضِي
du (f) - jussiv
han
yufawwiDu
يُفَوِّضُ
han - nutid
fawwaDa
فَوَّضَ
han - dåtid
yufawwiD
يُفَوِّض
han - subjunktiv
yufawwiD
يُفَوِّض
han - jussiv
hon
tufawwiDu
تُفَوِّضُ
hon - nutid
fawwaDat
فَوَّضَت
hon - dåtid
tufawwiD
تُفَوِّض
hon - subjunktiv
tufawwiD
تُفَوِّض
hon - jussiv
vi
nufawwiDu
نُفَوِّضُ
vi - nutid
fawwaDnaa
فَوَّضنَا
vi - dåtid
nufawwiD
نُفَوِّض
vi - subjunktiv
nufawwiD
نُفَوِّض
vi - jussiv
ni (m)
tufawwiDuuna
تُفَوِّضُونَ
ni (m) - nutid
fawwaDtum
فَوَّضتُم
ni (m) - dåtid
tufawwiDuu
تُفَوِّضُوا
ni (m) - subjunktiv
tufawwiDuu
تُفَوِّضُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tufawwiDna
تُفَوِّضنَ
ni (f) - nutid
fawwaDtunna
فَوَّضتُنَّ
ni (f) - dåtid
tufawwiDna
تُفَوِّضنَ
ni (f) - subjunktiv
tufawwiDna
تُفَوِّضنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yufawwiDuuna
يُفَوِّضُونَ
de (m) - nutid
fawwaDuu
فَوَّضُوا
de (m) - dåtid
yufawwiDuu
يُفَوِّضُوا
de (m) - subjunktiv
yufawwiDuu
يُفَوِّضُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yufawwiDna
يُفَوِّضنَ
de (f) - nutid
fawwaDna
فَوَّضنَ
de (f) - dåtid
yufawwiDna
يُفَوِّضنَ
de (f) - subjunktiv
yufawwiDna
يُفَوِّضنَ
de (f) - jussiv
ni två
tufawwiDaani
تُفَوِّضَانِ
ni två - nutid
fawwaDtumaa
فَوَّضتُمَا
ni två - dåtid
tufawwiDaa
تُفَوِّضَا
ni två - subjunktiv
tufawwiDaa
تُفَوِّضَا
ni två - jussiv
de två (m)
yufawwiDaani
يُفَوِّضَانِ
de två (m) - nutid
fawwaDaa
فَوَّضَا
de två (m) - dåtid
yufawwiDaa
يُفَوِّضَا
de två (m) - subjunktiv
yufawwiDaa
يُفَوِّضَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tufawwiDaani
تُفَوِّضَانِ
de två (f) - nutid
fawwaDataa
فَوَّضَتَا
de två (f) - dåtid
tufawwiDaa
تُفَوِّضَا
de två (f) - subjunktiv
tufawwiDaa
تُفَوِّضَا
de två (f) - jussiv

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.