Böjningsformer av verbet 'att behöva'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aHtaaju
أَحتَاجُ
jag - nutid
'iHtajtu
إِحتَجتُ
jag - dåtid
'aHtawij
أَحتَوِج
jag - subjunktiv
'aHtawij
أَحتَوِج
jag - jussiv
du (m)
taHtaaju
تَحتَاجُ
du (m) - nutid
'iHtajta
إِحتَجتَ
du (m) - dåtid
taHtawij
تَحتَوِج
du (m) - subjunktiv
taHtawij
تَحتَوِج
du (m) - jussiv
du (f)
taHtaajiina
تَحتَاجِينَ
du (f) - nutid
'iHtajti
إِحتَجتِ
du (f) - dåtid
taHtawijii
تَحتَوِجِي
du (f) - subjunktiv
taHtawijii
تَحتَوِجِي
du (f) - jussiv
han
yaHtaaju
يَحتَاجُ
han - nutid
'iHtaaja
إِحتَاجَ
han - dåtid
yaHtawij
يَحتَوِج
han - subjunktiv
yaHtawij
يَحتَوِج
han - jussiv
hon
taHtaaju
تَحتَاجُ
hon - nutid
'iHtaajat
إِحتَاجَت
hon - dåtid
taHtawij
تَحتَوِج
hon - subjunktiv
taHtawij
تَحتَوِج
hon - jussiv
vi
naHtaaju
نَحتَاجُ
vi - nutid
'iHtajnaa
إِحتَجنَا
vi - dåtid
naHtawij
نَحتَوِج
vi - subjunktiv
naHtawij
نَحتَوِج
vi - jussiv
ni (m)
taHtaajuuna
تَحتَاجُونَ
ni (m) - nutid
'iHtajtum
إِحتَجتُم
ni (m) - dåtid
taHtawijuu
تَحتَوِجُوا
ni (m) - subjunktiv
taHtawijuu
تَحتَوِجُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taHtajna
تَحتَجنَ
ni (f) - nutid
'iHtajtunna
إِحتَجتُنَّ
ni (f) - dåtid
taHtawijna
تَحتَوِجنَ
ni (f) - subjunktiv
taHtawijna
تَحتَوِجنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaHtaajuuna
يَحتَاجُونَ
de (m) - nutid
'iHtaajuu
إِحتَاجُوا
de (m) - dåtid
yaHtawijuu
يَحتَوِجُوا
de (m) - subjunktiv
yaHtawijuu
يَحتَوِجُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaHtajna
يَحتَجنَ
de (f) - nutid
'iHtajna
إِحتَجنَ
de (f) - dåtid
yaHtawijna
يَحتَوِجنَ
de (f) - subjunktiv
yaHtawijna
يَحتَوِجنَ
de (f) - jussiv
ni två
taHtaajaani
تَحتَاجَانِ
ni två - nutid
'iHtajtumaa
إِحتَجتُمَا
ni två - dåtid
taHtawijaa
تَحتَوِجَا
ni två - subjunktiv
taHtawijaa
تَحتَوِجَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaHtaajaani
يَحتَاجَانِ
de två (m) - nutid
'iHtaajaa
إِحتَاجَا
de två (m) - dåtid
yaHtawijaa
يَحتَوِجَا
de två (m) - subjunktiv
yaHtawijaa
يَحتَوِجَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taHtaajaani
تَحتَاجَانِ
de två (f) - nutid
'iHtaajataa
إِحتَاجَتَا
de två (f) - dåtid
taHtawijaa
تَحتَوِجَا
de två (f) - subjunktiv
taHtawijaa
تَحتَوِجَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.