Böjningsformer av verbet 'att kämpa, strida'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ukaafiHu
أُكَافِحُ
jag - nutid
kaafaHtu
كَافَحتُ
jag - dåtid
'ukaafiH
أُكَافِح
jag - subjunktiv
'ukaafiH
أُكَافِح
jag - jussiv
du (m)
tukaafiHu
تُكَافِحُ
du (m) - nutid
kaafaHta
كَافَحتَ
du (m) - dåtid
tukaafiH
تُكَافِح
du (m) - subjunktiv
tukaafiH
تُكَافِح
du (m) - jussiv
du (f)
tukaafiHiina
تُكَافِحِينَ
du (f) - nutid
kaafaHti
كَافَحتِ
du (f) - dåtid
tukaafiHii
تُكَافِحِي
du (f) - subjunktiv
tukaafiHii
تُكَافِحِي
du (f) - jussiv
han
yukaafiHu
يُكَافِحُ
han - nutid
kaafaHa
كَافَحَ
han - dåtid
yukaafiH
يُكَافِح
han - subjunktiv
yukaafiH
يُكَافِح
han - jussiv
hon
tukaafiHu
تُكَافِحُ
hon - nutid
kaafaHat
كَافَحَت
hon - dåtid
tukaafiH
تُكَافِح
hon - subjunktiv
tukaafiH
تُكَافِح
hon - jussiv
vi
nukaafiHu
نُكَافِحُ
vi - nutid
kaafaHnaa
كَافَحنَا
vi - dåtid
nukaafiH
نُكَافِح
vi - subjunktiv
nukaafiH
نُكَافِح
vi - jussiv
ni (m)
tukaafiHuuna
تُكَافِحُونَ
ni (m) - nutid
kaafaHtum
كَافَحتُم
ni (m) - dåtid
tukaafiHuu
تُكَافِحُوا
ni (m) - subjunktiv
tukaafiHuu
تُكَافِحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tukaafiHna
تُكَافِحنَ
ni (f) - nutid
kaafaHtunna
كَافَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tukaafiHna
تُكَافِحنَ
ni (f) - subjunktiv
tukaafiHna
تُكَافِحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yukaafiHuuna
يُكَافِحُونَ
de (m) - nutid
kaafaHuu
كَافَحُوا
de (m) - dåtid
yukaafiHuu
يُكَافِحُوا
de (m) - subjunktiv
yukaafiHuu
يُكَافِحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yukaafiHna
يُكَافِحنَ
de (f) - nutid
kaafaHna
كَافَحنَ
de (f) - dåtid
yukaafiHna
يُكَافِحنَ
de (f) - subjunktiv
yukaafiHna
يُكَافِحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tukaafiHaani
تُكَافِحَانِ
ni två - nutid
kaafaHtumaa
كَافَحتُمَا
ni två - dåtid
tukaafiHaa
تُكَافِحَا
ni två - subjunktiv
tukaafiHaa
تُكَافِحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yukaafiHaani
يُكَافِحَانِ
de två (m) - nutid
kaafaHaa
كَافَحَا
de två (m) - dåtid
yukaafiHaa
يُكَافِحَا
de två (m) - subjunktiv
yukaafiHaa
يُكَافِحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tukaafiHaani
تُكَافِحَانِ
de två (f) - nutid
kaafaHataa
كَافَحَتَا
de två (f) - dåtid
tukaafiHaa
تُكَافِحَا
de två (f) - subjunktiv
tukaafiHaa
تُكَافِحَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.