Böjningsformer av verbet 'att numrera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uraqqimu
أُرَقِّمُ
jag - nutid
raqqamtu
رَقَّمتُ
jag - dåtid
'uraqqim
أُرَقِّم
jag - subjunktiv
'uraqqim
أُرَقِّم
jag - jussiv
du (m)
turaqqimu
تُرَقِّمُ
du (m) - nutid
raqqamta
رَقَّمتَ
du (m) - dåtid
turaqqim
تُرَقِّم
du (m) - subjunktiv
turaqqim
تُرَقِّم
du (m) - jussiv
du (f)
turaqqimiina
تُرَقِّمِينَ
du (f) - nutid
raqqamti
رَقَّمتِ
du (f) - dåtid
turaqqimii
تُرَقِّمِي
du (f) - subjunktiv
turaqqimii
تُرَقِّمِي
du (f) - jussiv
han
yuraqqimu
يُرَقِّمُ
han - nutid
raqqama
رَقَّمَ
han - dåtid
yuraqqim
يُرَقِّم
han - subjunktiv
yuraqqim
يُرَقِّم
han - jussiv
hon
turaqqimu
تُرَقِّمُ
hon - nutid
raqqamat
رَقَّمَت
hon - dåtid
turaqqim
تُرَقِّم
hon - subjunktiv
turaqqim
تُرَقِّم
hon - jussiv
vi
nuraqqimu
نُرَقِّمُ
vi - nutid
raqqamnaa
رَقَّمنَا
vi - dåtid
nuraqqim
نُرَقِّم
vi - subjunktiv
nuraqqim
نُرَقِّم
vi - jussiv
ni (m)
turaqqimuuna
تُرَقِّمُونَ
ni (m) - nutid
raqqamtum
رَقَّمتُم
ni (m) - dåtid
turaqqimuu
تُرَقِّمُوا
ni (m) - subjunktiv
turaqqimuu
تُرَقِّمُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
turaqqimna
تُرَقِّمنَ
ni (f) - nutid
raqqamtunna
رَقَّمتُنَّ
ni (f) - dåtid
turaqqimna
تُرَقِّمنَ
ni (f) - subjunktiv
turaqqimna
تُرَقِّمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuraqqimuuna
يُرَقِّمُونَ
de (m) - nutid
raqqamuu
رَقَّمُوا
de (m) - dåtid
yuraqqimuu
يُرَقِّمُوا
de (m) - subjunktiv
yuraqqimuu
يُرَقِّمُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuraqqimna
يُرَقِّمنَ
de (f) - nutid
raqqamna
رَقَّمنَ
de (f) - dåtid
yuraqqimna
يُرَقِّمنَ
de (f) - subjunktiv
yuraqqimna
يُرَقِّمنَ
de (f) - jussiv
ni två
turaqqimaani
تُرَقِّمَانِ
ni två - nutid
raqqamtumaa
رَقَّمتُمَا
ni två - dåtid
turaqqimaa
تُرَقِّمَا
ni två - subjunktiv
turaqqimaa
تُرَقِّمَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuraqqimaani
يُرَقِّمَانِ
de två (m) - nutid
raqqamaa
رَقَّمَا
de två (m) - dåtid
yuraqqimaa
يُرَقِّمَا
de två (m) - subjunktiv
yuraqqimaa
يُرَقِّمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
turaqqimaani
تُرَقِّمَانِ
de två (f) - nutid
raqqamataa
رَقَّمَتَا
de två (f) - dåtid
turaqqimaa
تُرَقِّمَا
de två (f) - subjunktiv
turaqqimaa
تُرَقِّمَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.