Böjningsformer av verbet 'att förstöra'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'utlifu
أُتلِفُ
jag - nutid
'atlaftu
أَتلَفتُ
jag - dåtid
'utlif
أُتلِف
jag - subjunktiv
'utlif
أُتلِف
jag - jussiv
du (m)
tutlifu
تُتلِفُ
du (m) - nutid
'atlafta
أَتلَفتَ
du (m) - dåtid
tutlif
تُتلِف
du (m) - subjunktiv
tutlif
تُتلِف
du (m) - jussiv
du (f)
tutlifiina
تُتلِفِينَ
du (f) - nutid
'atlafti
أَتلَفتِ
du (f) - dåtid
tutlifii
تُتلِفِي
du (f) - subjunktiv
tutlifii
تُتلِفِي
du (f) - jussiv
han
yutlifu
يُتلِفُ
han - nutid
'atlafa
أَتلَفَ
han - dåtid
yutlif
يُتلِف
han - subjunktiv
yutlif
يُتلِف
han - jussiv
hon
tutlifu
تُتلِفُ
hon - nutid
'atlafat
أَتلَفَت
hon - dåtid
tutlif
تُتلِف
hon - subjunktiv
tutlif
تُتلِف
hon - jussiv
vi
nutlifu
نُتلِفُ
vi - nutid
'atlafnaa
أَتلَفنَا
vi - dåtid
nutlif
نُتلِف
vi - subjunktiv
nutlif
نُتلِف
vi - jussiv
ni (m)
tutlifuuna
تُتلِفُونَ
ni (m) - nutid
'atlaftum
أَتلَفتُم
ni (m) - dåtid
tutlifuu
تُتلِفُوا
ni (m) - subjunktiv
tutlifuu
تُتلِفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tutlifna
تُتلِفنَ
ni (f) - nutid
'atlaftunna
أَتلَفتُنَّ
ni (f) - dåtid
tutlifna
تُتلِفنَ
ni (f) - subjunktiv
tutlifna
تُتلِفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yutlifuuna
يُتلِفُونَ
de (m) - nutid
'atlafuu
أَتلَفُوا
de (m) - dåtid
yutlifuu
يُتلِفُوا
de (m) - subjunktiv
yutlifuu
يُتلِفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yutlifna
يُتلِفنَ
de (f) - nutid
'atlafna
أَتلَفنَ
de (f) - dåtid
yutlifna
يُتلِفنَ
de (f) - subjunktiv
yutlifna
يُتلِفنَ
de (f) - jussiv
ni två
tutlifaani
تُتلِفَانِ
ni två - nutid
'atlaftumaa
أَتلَفتُمَا
ni två - dåtid
tutlifaa
تُتلِفَا
ni två - subjunktiv
tutlifaa
تُتلِفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yutlifaani
يُتلِفَانِ
de två (m) - nutid
'atlafaa
أَتلَفَا
de två (m) - dåtid
yutlifaa
يُتلِفَا
de två (m) - subjunktiv
yutlifaa
يُتلِفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tutlifaani
تُتلِفَانِ
de två (f) - nutid
'atlafataa
أَتلَفَتَا
de två (f) - dåtid
tutlifaa
تُتلِفَا
de två (f) - subjunktiv
tutlifaa
تُتلِفَا
de två (f) - jussiv

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.