Böjningsformer av verbet 'att klappa'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uSaffiqu
أُصَفِّقُ
jag - nutid
Saffaqtu
صَفَّقتُ
jag - dåtid
'uSaffiq
أُصَفِّق
jag - subjunktiv
'uSaffiq
أُصَفِّق
jag - jussiv
du (m)
tuSaffiqu
تُصَفِّقُ
du (m) - nutid
Saffaqta
صَفَّقتَ
du (m) - dåtid
tuSaffiq
تُصَفِّق
du (m) - subjunktiv
tuSaffiq
تُصَفِّق
du (m) - jussiv
du (f)
tuSaffiqiina
تُصَفِّقِينَ
du (f) - nutid
Saffaqti
صَفَّقتِ
du (f) - dåtid
tuSaffiqii
تُصَفِّقِي
du (f) - subjunktiv
tuSaffiqii
تُصَفِّقِي
du (f) - jussiv
han
yuSaffiqu
يُصَفِّقُ
han - nutid
Saffaqa
صَفَّقَ
han - dåtid
yuSaffiq
يُصَفِّق
han - subjunktiv
yuSaffiq
يُصَفِّق
han - jussiv
hon
tuSaffiqu
تُصَفِّقُ
hon - nutid
Saffaqat
صَفَّقَت
hon - dåtid
tuSaffiq
تُصَفِّق
hon - subjunktiv
tuSaffiq
تُصَفِّق
hon - jussiv
vi
nuSaffiqu
نُصَفِّقُ
vi - nutid
Saffaqnaa
صَفَّقنَا
vi - dåtid
nuSaffiq
نُصَفِّق
vi - subjunktiv
nuSaffiq
نُصَفِّق
vi - jussiv
ni (m)
tuSaffiquuna
تُصَفِّقُونَ
ni (m) - nutid
Saffaqtum
صَفَّقتُم
ni (m) - dåtid
tuSaffiquu
تُصَفِّقُوا
ni (m) - subjunktiv
tuSaffiquu
تُصَفِّقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuSaffiqna
تُصَفِّقنَ
ni (f) - nutid
Saffaqtunna
صَفَّقتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuSaffiqna
تُصَفِّقنَ
ni (f) - subjunktiv
tuSaffiqna
تُصَفِّقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuSaffiquuna
يُصَفِّقُونَ
de (m) - nutid
Saffaquu
صَفَّقُوا
de (m) - dåtid
yuSaffiquu
يُصَفِّقُوا
de (m) - subjunktiv
yuSaffiquu
يُصَفِّقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuSaffiqna
يُصَفِّقنَ
de (f) - nutid
Saffaqna
صَفَّقنَ
de (f) - dåtid
yuSaffiqna
يُصَفِّقنَ
de (f) - subjunktiv
yuSaffiqna
يُصَفِّقنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuSaffiqaani
تُصَفِّقَانِ
ni två - nutid
Saffaqtumaa
صَفَّقتُمَا
ni två - dåtid
tuSaffiqaa
تُصَفِّقَا
ni två - subjunktiv
tuSaffiqaa
تُصَفِّقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuSaffiqaani
يُصَفِّقَانِ
de två (m) - nutid
Saffaqaa
صَفَّقَا
de två (m) - dåtid
yuSaffiqaa
يُصَفِّقَا
de två (m) - subjunktiv
yuSaffiqaa
يُصَفِّقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuSaffiqaani
تُصَفِّقَانِ
de två (f) - nutid
Saffaqataa
صَفَّقَتَا
de två (f) - dåtid
tuSaffiqaa
تُصَفِّقَا
de två (f) - subjunktiv
tuSaffiqaa
تُصَفِّقَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.