Böjningsformer av verbet 'att flytta sig'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'antaqilu
أَنتَقِلُ
jag - nutid
'intaqaltu
إِنتَقَلتُ
jag - dåtid
'antaqil
أَنتَقِل
jag - subjunktiv
'antaqil
أَنتَقِل
jag - jussiv
du (m)
tantaqilu
تَنتَقِلُ
du (m) - nutid
'intaqalta
إِنتَقَلتَ
du (m) - dåtid
tantaqil
تَنتَقِل
du (m) - subjunktiv
tantaqil
تَنتَقِل
du (m) - jussiv
du (f)
tantaqiliina
تَنتَقِلِينَ
du (f) - nutid
'intaqalti
إِنتَقَلتِ
du (f) - dåtid
tantaqilii
تَنتَقِلِي
du (f) - subjunktiv
tantaqilii
تَنتَقِلِي
du (f) - jussiv
han
yantaqilu
يَنتَقِلُ
han - nutid
'intaqala
إِنتَقَلَ
han - dåtid
yantaqil
يَنتَقِل
han - subjunktiv
yantaqil
يَنتَقِل
han - jussiv
hon
tantaqilu
تَنتَقِلُ
hon - nutid
'intaqalat
إِنتَقَلَت
hon - dåtid
tantaqil
تَنتَقِل
hon - subjunktiv
tantaqil
تَنتَقِل
hon - jussiv
vi
nantaqilu
نَنتَقِلُ
vi - nutid
'intaqalnaa
إِنتَقَلنَا
vi - dåtid
nantaqil
نَنتَقِل
vi - subjunktiv
nantaqil
نَنتَقِل
vi - jussiv
ni (m)
tantaqiluuna
تَنتَقِلُونَ
ni (m) - nutid
'intaqaltum
إِنتَقَلتُم
ni (m) - dåtid
tantaqiluu
تَنتَقِلُوا
ni (m) - subjunktiv
tantaqiluu
تَنتَقِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tantaqilna
تَنتَقِلنَ
ni (f) - nutid
'intaqaltunna
إِنتَقَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tantaqilna
تَنتَقِلنَ
ni (f) - subjunktiv
tantaqilna
تَنتَقِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yantaqiluuna
يَنتَقِلُونَ
de (m) - nutid
'intaqaluu
إِنتَقَلُوا
de (m) - dåtid
yantaqiluu
يَنتَقِلُوا
de (m) - subjunktiv
yantaqiluu
يَنتَقِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yantaqilna
يَنتَقِلنَ
de (f) - nutid
'intaqalna
إِنتَقَلنَ
de (f) - dåtid
yantaqilna
يَنتَقِلنَ
de (f) - subjunktiv
yantaqilna
يَنتَقِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tantaqilaani
تَنتَقِلَانِ
ni två - nutid
'intaqaltumaa
إِنتَقَلتُمَا
ni två - dåtid
tantaqilaa
تَنتَقِلَا
ni två - subjunktiv
tantaqilaa
تَنتَقِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yantaqilaani
يَنتَقِلَانِ
de två (m) - nutid
'intaqalaa
إِنتَقَلَا
de två (m) - dåtid
yantaqilaa
يَنتَقِلَا
de två (m) - subjunktiv
yantaqilaa
يَنتَقِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tantaqilaani
تَنتَقِلَانِ
de två (f) - nutid
'intaqalataa
إِنتَقَلَتَا
de två (f) - dåtid
tantaqilaa
تَنتَقِلَا
de två (f) - subjunktiv
tantaqilaa
تَنتَقِلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.