Böjningsformer av verbet 'att slÃ¥ ner'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aSra3u
أَصرَعُ
jag - nutid
Sara3tu
صَرَعتُ
jag - dåtid
'aSra3a
أَصرَعَ
jag - subjunktiv
'aSra3
أَصرَع
jag - jussiv
du (m)
taSra3u
تَصرَعُ
du (m) - nutid
Sara3ta
صَرَعتَ
du (m) - dåtid
taSra3a
تَصرَعَ
du (m) - subjunktiv
taSra3
تَصرَع
du (m) - jussiv
du (f)
taSra3iina
تَصرَعِينَ
du (f) - nutid
Sara3ti
صَرَعتِ
du (f) - dåtid
taSra3ii
تَصرَعِي
du (f) - subjunktiv
taSra3ii
تَصرَعِي
du (f) - jussiv
han
yaSra3u
يَصرَعُ
han - nutid
Sara3a
صَرَعَ
han - dåtid
yaSra3a
يَصرَعَ
han - subjunktiv
yaSra3
يَصرَع
han - jussiv
hon
taSra3u
تَصرَعُ
hon - nutid
Sara3at
صَرَعَت
hon - dåtid
taSra3a
تَصرَعَ
hon - subjunktiv
taSra3
تَصرَع
hon - jussiv
vi
naSra3u
نَصرَعُ
vi - nutid
Sara3naa
صَرَعنَا
vi - dåtid
naSra3a
نَصرَعَ
vi - subjunktiv
naSra3
نَصرَع
vi - jussiv
ni (m)
taSra3uuna
تَصرَعُونَ
ni (m) - nutid
Sara3tum
صَرَعتُم
ni (m) - dåtid
taSra3uu
تَصرَعُوا
ni (m) - subjunktiv
taSra3uu
تَصرَعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taSra3na
تَصرَعنَ
ni (f) - nutid
Sara3tunna
صَرَعتُنَّ
ni (f) - dåtid
taSra3na
تَصرَعنَ
ni (f) - subjunktiv
taSra3na
تَصرَعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaSra3uuna
يَصرَعُونَ
de (m) - nutid
Sara3uu
صَرَعُوا
de (m) - dåtid
yaSra3uu
يَصرَعُوا
de (m) - subjunktiv
yaSra3uu
يَصرَعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaSra3na
يَصرَعنَ
de (f) - nutid
Sara3na
صَرَعنَ
de (f) - dåtid
yaSra3na
يَصرَعنَ
de (f) - subjunktiv
yaSra3na
يَصرَعنَ
de (f) - jussiv
ni två
taSra3aani
تَصرَعَانِ
ni två - nutid
Sara3tumaa
صَرَعتُمَا
ni två - dåtid
taSra3aa
تَصرَعَا
ni två - subjunktiv
taSra3aa
تَصرَعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaSra3aani
يَصرَعَانِ
de två (m) - nutid
Sara3aa
صَرَعَا
de två (m) - dåtid
yaSra3aa
يَصرَعَا
de två (m) - subjunktiv
yaSra3aa
يَصرَعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taSra3aani
تَصرَعَانِ
de två (f) - nutid
Sara3ataa
صَرَعَتَا
de två (f) - dåtid
taSra3aa
تَصرَعَا
de två (f) - subjunktiv
taSra3aa
تَصرَعَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'iSra3
إِصرَع
du (m) - imperativ
du (f)
'iSra3ii
إِصرَعِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'iSra3aa
إِصرَعَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'iSra3uu
إِصرَعُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'iSra3na
إِصرَعنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.