Böjningsformer av verbet 'att regna'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'umTiru
أُمطِرُ
jag - nutid
'amTartu
أَمطَرتُ
jag - dåtid
'umTir
أُمطِر
jag - subjunktiv
'umTir
أُمطِر
jag - jussiv
du (m)
tumTiru
تُمطِرُ
du (m) - nutid
'amTarta
أَمطَرتَ
du (m) - dåtid
tumTir
تُمطِر
du (m) - subjunktiv
tumTir
تُمطِر
du (m) - jussiv
du (f)
tumTiriina
تُمطِرِينَ
du (f) - nutid
'amTarti
أَمطَرتِ
du (f) - dåtid
tumTirii
تُمطِرِي
du (f) - subjunktiv
tumTirii
تُمطِرِي
du (f) - jussiv
han
yumTiru
يُمطِرُ
han - nutid
'amTara
أَمطَرَ
han - dåtid
yumTir
يُمطِر
han - subjunktiv
yumTir
يُمطِر
han - jussiv
hon
tumTiru
تُمطِرُ
hon - nutid
'amTarat
أَمطَرَت
hon - dåtid
tumTir
تُمطِر
hon - subjunktiv
tumTir
تُمطِر
hon - jussiv
vi
numTiru
نُمطِرُ
vi - nutid
'amTarnaa
أَمطَرنَا
vi - dåtid
numTir
نُمطِر
vi - subjunktiv
numTir
نُمطِر
vi - jussiv
ni (m)
tumTiruuna
تُمطِرُونَ
ni (m) - nutid
'amTartum
أَمطَرتُم
ni (m) - dåtid
tumTiruu
تُمطِرُوا
ni (m) - subjunktiv
tumTiruu
تُمطِرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tumTirna
تُمطِرنَ
ni (f) - nutid
'amTartunna
أَمطَرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tumTirna
تُمطِرنَ
ni (f) - subjunktiv
tumTirna
تُمطِرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yumTiruuna
يُمطِرُونَ
de (m) - nutid
'amTaruu
أَمطَرُوا
de (m) - dåtid
yumTiruu
يُمطِرُوا
de (m) - subjunktiv
yumTiruu
يُمطِرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yumTirna
يُمطِرنَ
de (f) - nutid
'amTarna
أَمطَرنَ
de (f) - dåtid
yumTirna
يُمطِرنَ
de (f) - subjunktiv
yumTirna
يُمطِرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tumTiraani
تُمطِرَانِ
ni två - nutid
'amTartumaa
أَمطَرتُمَا
ni två - dåtid
tumTiraa
تُمطِرَا
ni två - subjunktiv
tumTiraa
تُمطِرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yumTiraani
يُمطِرَانِ
de två (m) - nutid
'amTaraa
أَمطَرَا
de två (m) - dåtid
yumTiraa
يُمطِرَا
de två (m) - subjunktiv
yumTiraa
يُمطِرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tumTiraani
تُمطِرَانِ
de två (f) - nutid
'amTarataa
أَمطَرَتَا
de två (f) - dåtid
tumTiraa
تُمطِرَا
de två (f) - subjunktiv
tumTiraa
تُمطِرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.