Böjningsformer av verbet 'att drivas fram, rusa iväg'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'andafi3u
أَندَفِعُ
jag - nutid
'indafa3tu
إِندَفَعتُ
jag - dåtid
'andafi3
أَندَفِع
jag - subjunktiv
'andafi3
أَندَفِع
jag - jussiv
du (m)
tandafi3u
تَندَفِعُ
du (m) - nutid
'indafa3ta
إِندَفَعتَ
du (m) - dåtid
tandafi3
تَندَفِع
du (m) - subjunktiv
tandafi3
تَندَفِع
du (m) - jussiv
du (f)
tandafi3iina
تَندَفِعِينَ
du (f) - nutid
'indafa3ti
إِندَفَعتِ
du (f) - dåtid
tandafi3ii
تَندَفِعِي
du (f) - subjunktiv
tandafi3ii
تَندَفِعِي
du (f) - jussiv
han
yandafi3u
يَندَفِعُ
han - nutid
'indafa3a
إِندَفَعَ
han - dåtid
yandafi3
يَندَفِع
han - subjunktiv
yandafi3
يَندَفِع
han - jussiv
hon
tandafi3u
تَندَفِعُ
hon - nutid
'indafa3at
إِندَفَعَت
hon - dåtid
tandafi3
تَندَفِع
hon - subjunktiv
tandafi3
تَندَفِع
hon - jussiv
vi
nandafi3u
نَندَفِعُ
vi - nutid
'indafa3naa
إِندَفَعنَا
vi - dåtid
nandafi3
نَندَفِع
vi - subjunktiv
nandafi3
نَندَفِع
vi - jussiv
ni (m)
tandafi3uuna
تَندَفِعُونَ
ni (m) - nutid
'indafa3tum
إِندَفَعتُم
ni (m) - dåtid
tandafi3uu
تَندَفِعُوا
ni (m) - subjunktiv
tandafi3uu
تَندَفِعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tandafi3na
تَندَفِعنَ
ni (f) - nutid
'indafa3tunna
إِندَفَعتُنَّ
ni (f) - dåtid
tandafi3na
تَندَفِعنَ
ni (f) - subjunktiv
tandafi3na
تَندَفِعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yandafi3uuna
يَندَفِعُونَ
de (m) - nutid
'indafa3uu
إِندَفَعُوا
de (m) - dåtid
yandafi3uu
يَندَفِعُوا
de (m) - subjunktiv
yandafi3uu
يَندَفِعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yandafi3na
يَندَفِعنَ
de (f) - nutid
'indafa3na
إِندَفَعنَ
de (f) - dåtid
yandafi3na
يَندَفِعنَ
de (f) - subjunktiv
yandafi3na
يَندَفِعنَ
de (f) - jussiv
ni två
tandafi3aani
تَندَفِعَانِ
ni två - nutid
'indafa3tumaa
إِندَفَعتُمَا
ni två - dåtid
tandafi3aa
تَندَفِعَا
ni två - subjunktiv
tandafi3aa
تَندَفِعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yandafi3aani
يَندَفِعَانِ
de två (m) - nutid
'indafa3aa
إِندَفَعَا
de två (m) - dåtid
yandafi3aa
يَندَفِعَا
de två (m) - subjunktiv
yandafi3aa
يَندَفِعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tandafi3aani
تَندَفِعَانِ
de två (f) - nutid
'indafa3ataa
إِندَفَعَتَا
de två (f) - dåtid
tandafi3aa
تَندَفِعَا
de två (f) - subjunktiv
tandafi3aa
تَندَفِعَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.