Böjningsformer av verbet 'att dra till sig'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uqarribu
أُقَرِّبُ
jag - nutid
qarrabtu
قَرَّبتُ
jag - dåtid
'uqarrib
أُقَرِّب
jag - subjunktiv
'uqarrib
أُقَرِّب
jag - jussiv
du (m)
tuqarribu
تُقَرِّبُ
du (m) - nutid
qarrabta
قَرَّبتَ
du (m) - dåtid
tuqarrib
تُقَرِّب
du (m) - subjunktiv
tuqarrib
تُقَرِّب
du (m) - jussiv
du (f)
tuqarribiina
تُقَرِّبِينَ
du (f) - nutid
qarrabti
قَرَّبتِ
du (f) - dåtid
tuqarribii
تُقَرِّبِي
du (f) - subjunktiv
tuqarribii
تُقَرِّبِي
du (f) - jussiv
han
yuqarribu
يُقَرِّبُ
han - nutid
qarraba
قَرَّبَ
han - dåtid
yuqarrib
يُقَرِّب
han - subjunktiv
yuqarrib
يُقَرِّب
han - jussiv
hon
tuqarribu
تُقَرِّبُ
hon - nutid
qarrabat
قَرَّبَت
hon - dåtid
tuqarrib
تُقَرِّب
hon - subjunktiv
tuqarrib
تُقَرِّب
hon - jussiv
vi
nuqarribu
نُقَرِّبُ
vi - nutid
qarrabnaa
قَرَّبنَا
vi - dåtid
nuqarrib
نُقَرِّب
vi - subjunktiv
nuqarrib
نُقَرِّب
vi - jussiv
ni (m)
tuqarribuuna
تُقَرِّبُونَ
ni (m) - nutid
qarrabtum
قَرَّبتُم
ni (m) - dåtid
tuqarribuu
تُقَرِّبُوا
ni (m) - subjunktiv
tuqarribuu
تُقَرِّبُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuqarribna
تُقَرِّبنَ
ni (f) - nutid
qarrabtunna
قَرَّبتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuqarribna
تُقَرِّبنَ
ni (f) - subjunktiv
tuqarribna
تُقَرِّبنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuqarribuuna
يُقَرِّبُونَ
de (m) - nutid
qarrabuu
قَرَّبُوا
de (m) - dåtid
yuqarribuu
يُقَرِّبُوا
de (m) - subjunktiv
yuqarribuu
يُقَرِّبُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuqarribna
يُقَرِّبنَ
de (f) - nutid
qarrabna
قَرَّبنَ
de (f) - dåtid
yuqarribna
يُقَرِّبنَ
de (f) - subjunktiv
yuqarribna
يُقَرِّبنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuqarribaani
تُقَرِّبَانِ
ni två - nutid
qarrabtumaa
قَرَّبتُمَا
ni två - dåtid
tuqarribaa
تُقَرِّبَا
ni två - subjunktiv
tuqarribaa
تُقَرِّبَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuqarribaani
يُقَرِّبَانِ
de två (m) - nutid
qarrabaa
قَرَّبَا
de två (m) - dåtid
yuqarribaa
يُقَرِّبَا
de två (m) - subjunktiv
yuqarribaa
يُقَرِّبَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuqarribaani
تُقَرِّبَانِ
de två (f) - nutid
qarrabataa
قَرَّبَتَا
de två (f) - dåtid
tuqarribaa
تُقَرِّبَا
de två (f) - subjunktiv
tuqarribaa
تُقَرِّبَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.