Böjningsformer av verbet 'att uttala'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anTuqu
أَنطُقُ
jag - nutid
naTaqtu
نَطَقتُ
jag - dåtid
'anTuqa
أَنطُقَ
jag - subjunktiv
'anTuq
أَنطُق
jag - jussiv
du (m)
tanTuqu
تَنطُقُ
du (m) - nutid
naTaqta
نَطَقتَ
du (m) - dåtid
tanTuqa
تَنطُقَ
du (m) - subjunktiv
tanTuq
تَنطُق
du (m) - jussiv
du (f)
tanTuqiina
تَنطُقِينَ
du (f) - nutid
naTaqti
نَطَقتِ
du (f) - dåtid
tanTuqii
تَنطُقِي
du (f) - subjunktiv
tanTuqii
تَنطُقِي
du (f) - jussiv
han
yanTuqu
يَنطُقُ
han - nutid
naTaqa
نَطَقَ
han - dåtid
yanTuqa
يَنطُقَ
han - subjunktiv
yanTuq
يَنطُق
han - jussiv
hon
tanTuqu
تَنطُقُ
hon - nutid
naTaqat
نَطَقَت
hon - dåtid
tanTuqa
تَنطُقَ
hon - subjunktiv
tanTuq
تَنطُق
hon - jussiv
vi
nanTuqu
نَنطُقُ
vi - nutid
naTaqnaa
نَطَقنَا
vi - dåtid
nanTuqa
نَنطُقَ
vi - subjunktiv
nanTuq
نَنطُق
vi - jussiv
ni (m)
tanTuquuna
تَنطُقُونَ
ni (m) - nutid
naTaqtum
نَطَقتُم
ni (m) - dåtid
tanTuquu
تَنطُقُوا
ni (m) - subjunktiv
tanTuquu
تَنطُقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanTuqna
تَنطُقنَ
ni (f) - nutid
naTaqtunna
نَطَقتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanTuqna
تَنطُقنَ
ni (f) - subjunktiv
tanTuqna
تَنطُقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanTuquuna
يَنطُقُونَ
de (m) - nutid
naTaquu
نَطَقُوا
de (m) - dåtid
yanTuquu
يَنطُقُوا
de (m) - subjunktiv
yanTuquu
يَنطُقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanTuqna
يَنطُقنَ
de (f) - nutid
naTaqna
نَطَقنَ
de (f) - dåtid
yanTuqna
يَنطُقنَ
de (f) - subjunktiv
yanTuqna
يَنطُقنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanTuqaani
تَنطُقَانِ
ni två - nutid
naTaqtumaa
نَطَقتُمَا
ni två - dåtid
tanTuqaa
تَنطُقَا
ni två - subjunktiv
tanTuqaa
تَنطُقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanTuqaani
يَنطُقَانِ
de två (m) - nutid
naTaqaa
نَطَقَا
de två (m) - dåtid
yanTuqaa
يَنطُقَا
de två (m) - subjunktiv
yanTuqaa
يَنطُقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanTuqaani
تَنطُقَانِ
de två (f) - nutid
naTaqataa
نَطَقَتَا
de två (f) - dåtid
tanTuqaa
تَنطُقَا
de två (f) - subjunktiv
tanTuqaa
تَنطُقَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'unTuq
أُنطُق
du (m) - imperativ
du (f)
'unTuqii
أُنطُقِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'unTuqaa
أُنطُقَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'unTuquu
أُنطُقُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'unTuqna
أُنطُقنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.