Böjningsformer av verbet 'att skryta, vara stolt'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aftakhiru
أَفتَخِرُ
jag - nutid
'iftakhartu
إِفتَخَرتُ
jag - dåtid
'aftakhir
أَفتَخِر
jag - subjunktiv
'aftakhir
أَفتَخِر
jag - jussiv
du (m)
taftakhiru
تَفتَخِرُ
du (m) - nutid
'iftakharta
إِفتَخَرتَ
du (m) - dåtid
taftakhir
تَفتَخِر
du (m) - subjunktiv
taftakhir
تَفتَخِر
du (m) - jussiv
du (f)
taftakhiriina
تَفتَخِرِينَ
du (f) - nutid
'iftakharti
إِفتَخَرتِ
du (f) - dåtid
taftakhirii
تَفتَخِرِي
du (f) - subjunktiv
taftakhirii
تَفتَخِرِي
du (f) - jussiv
han
yaftakhiru
يَفتَخِرُ
han - nutid
'iftakhara
إِفتَخَرَ
han - dåtid
yaftakhir
يَفتَخِر
han - subjunktiv
yaftakhir
يَفتَخِر
han - jussiv
hon
taftakhiru
تَفتَخِرُ
hon - nutid
'iftakharat
إِفتَخَرَت
hon - dåtid
taftakhir
تَفتَخِر
hon - subjunktiv
taftakhir
تَفتَخِر
hon - jussiv
vi
naftakhiru
نَفتَخِرُ
vi - nutid
'iftakharnaa
إِفتَخَرنَا
vi - dåtid
naftakhir
نَفتَخِر
vi - subjunktiv
naftakhir
نَفتَخِر
vi - jussiv
ni (m)
taftakhiruuna
تَفتَخِرُونَ
ni (m) - nutid
'iftakhartum
إِفتَخَرتُم
ni (m) - dåtid
taftakhiruu
تَفتَخِرُوا
ni (m) - subjunktiv
taftakhiruu
تَفتَخِرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taftakhirna
تَفتَخِرنَ
ni (f) - nutid
'iftakhartunna
إِفتَخَرتُنَّ
ni (f) - dåtid
taftakhirna
تَفتَخِرنَ
ni (f) - subjunktiv
taftakhirna
تَفتَخِرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaftakhiruuna
يَفتَخِرُونَ
de (m) - nutid
'iftakharuu
إِفتَخَرُوا
de (m) - dåtid
yaftakhiruu
يَفتَخِرُوا
de (m) - subjunktiv
yaftakhiruu
يَفتَخِرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaftakhirna
يَفتَخِرنَ
de (f) - nutid
'iftakharna
إِفتَخَرنَ
de (f) - dåtid
yaftakhirna
يَفتَخِرنَ
de (f) - subjunktiv
yaftakhirna
يَفتَخِرنَ
de (f) - jussiv
ni två
taftakhiraani
تَفتَخِرَانِ
ni två - nutid
'iftakhartumaa
إِفتَخَرتُمَا
ni två - dåtid
taftakhiraa
تَفتَخِرَا
ni två - subjunktiv
taftakhiraa
تَفتَخِرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaftakhiraani
يَفتَخِرَانِ
de två (m) - nutid
'iftakharaa
إِفتَخَرَا
de två (m) - dåtid
yaftakhiraa
يَفتَخِرَا
de två (m) - subjunktiv
yaftakhiraa
يَفتَخِرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taftakhiraani
تَفتَخِرَانِ
de två (f) - nutid
'iftakharataa
إِفتَخَرَتَا
de två (f) - dåtid
taftakhiraa
تَفتَخِرَا
de två (f) - subjunktiv
taftakhiraa
تَفتَخِرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.