Böjningsformer av verbet 'att berömma, prisa'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'umajjidu
أُمَجِّدُ
jag - nutid
majjadtu
مَجَّدتُ
jag - dåtid
'umajjid
أُمَجِّد
jag - subjunktiv
'umajjid
أُمَجِّد
jag - jussiv
du (m)
tumajjidu
تُمَجِّدُ
du (m) - nutid
majjadta
مَجَّدتَ
du (m) - dåtid
tumajjid
تُمَجِّد
du (m) - subjunktiv
tumajjid
تُمَجِّد
du (m) - jussiv
du (f)
tumajjidiina
تُمَجِّدِينَ
du (f) - nutid
majjadti
مَجَّدتِ
du (f) - dåtid
tumajjidii
تُمَجِّدِي
du (f) - subjunktiv
tumajjidii
تُمَجِّدِي
du (f) - jussiv
han
yumajjidu
يُمَجِّدُ
han - nutid
majjada
مَجَّدَ
han - dåtid
yumajjid
يُمَجِّد
han - subjunktiv
yumajjid
يُمَجِّد
han - jussiv
hon
tumajjidu
تُمَجِّدُ
hon - nutid
majjadat
مَجَّدَت
hon - dåtid
tumajjid
تُمَجِّد
hon - subjunktiv
tumajjid
تُمَجِّد
hon - jussiv
vi
numajjidu
نُمَجِّدُ
vi - nutid
majjadnaa
مَجَّدنَا
vi - dåtid
numajjid
نُمَجِّد
vi - subjunktiv
numajjid
نُمَجِّد
vi - jussiv
ni (m)
tumajjiduuna
تُمَجِّدُونَ
ni (m) - nutid
majjadtum
مَجَّدتُم
ni (m) - dåtid
tumajjiduu
تُمَجِّدُوا
ni (m) - subjunktiv
tumajjiduu
تُمَجِّدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tumajjidna
تُمَجِّدنَ
ni (f) - nutid
majjadtunna
مَجَّدتُنَّ
ni (f) - dåtid
tumajjidna
تُمَجِّدنَ
ni (f) - subjunktiv
tumajjidna
تُمَجِّدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yumajjiduuna
يُمَجِّدُونَ
de (m) - nutid
majjaduu
مَجَّدُوا
de (m) - dåtid
yumajjiduu
يُمَجِّدُوا
de (m) - subjunktiv
yumajjiduu
يُمَجِّدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yumajjidna
يُمَجِّدنَ
de (f) - nutid
majjadna
مَجَّدنَ
de (f) - dåtid
yumajjidna
يُمَجِّدنَ
de (f) - subjunktiv
yumajjidna
يُمَجِّدنَ
de (f) - jussiv
ni två
tumajjidaani
تُمَجِّدَانِ
ni två - nutid
majjadtumaa
مَجَّدتُمَا
ni två - dåtid
tumajjidaa
تُمَجِّدَا
ni två - subjunktiv
tumajjidaa
تُمَجِّدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yumajjidaani
يُمَجِّدَانِ
de två (m) - nutid
majjadaa
مَجَّدَا
de två (m) - dåtid
yumajjidaa
يُمَجِّدَا
de två (m) - subjunktiv
yumajjidaa
يُمَجِّدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tumajjidaani
تُمَجِّدَانِ
de två (f) - nutid
majjadataa
مَجَّدَتَا
de två (f) - dåtid
tumajjidaa
تُمَجِّدَا
de två (f) - subjunktiv
tumajjidaa
تُمَجِّدَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.