Böjningsformer av verbet 'att besluta'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uqarriru
أُقَرِّرُ
jag - nutid
qarrartu
قَرَّرتُ
jag - dåtid
'uqarrir
أُقَرِّر
jag - subjunktiv
'uqarrir
أُقَرِّر
jag - jussiv
du (m)
tuqarriru
تُقَرِّرُ
du (m) - nutid
qarrarta
قَرَّرتَ
du (m) - dåtid
tuqarrir
تُقَرِّر
du (m) - subjunktiv
tuqarrir
تُقَرِّر
du (m) - jussiv
du (f)
tuqarririina
تُقَرِّرِينَ
du (f) - nutid
qarrarti
قَرَّرتِ
du (f) - dåtid
tuqarririi
تُقَرِّرِي
du (f) - subjunktiv
tuqarririi
تُقَرِّرِي
du (f) - jussiv
han
yuqarriru
يُقَرِّرُ
han - nutid
qarrara
قَرَّرَ
han - dåtid
yuqarrir
يُقَرِّر
han - subjunktiv
yuqarrir
يُقَرِّر
han - jussiv
hon
tuqarriru
تُقَرِّرُ
hon - nutid
qarrarat
قَرَّرَت
hon - dåtid
tuqarrir
تُقَرِّر
hon - subjunktiv
tuqarrir
تُقَرِّر
hon - jussiv
vi
nuqarriru
نُقَرِّرُ
vi - nutid
qarrarnaa
قَرَّرنَا
vi - dåtid
nuqarrir
نُقَرِّر
vi - subjunktiv
nuqarrir
نُقَرِّر
vi - jussiv
ni (m)
tuqarriruuna
تُقَرِّرُونَ
ni (m) - nutid
qarrartum
قَرَّرتُم
ni (m) - dåtid
tuqarriruu
تُقَرِّرُوا
ni (m) - subjunktiv
tuqarriruu
تُقَرِّرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuqarrirna
تُقَرِّرنَ
ni (f) - nutid
qarrartunna
قَرَّرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuqarrirna
تُقَرِّرنَ
ni (f) - subjunktiv
tuqarrirna
تُقَرِّرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuqarriruuna
يُقَرِّرُونَ
de (m) - nutid
qarraruu
قَرَّرُوا
de (m) - dåtid
yuqarriruu
يُقَرِّرُوا
de (m) - subjunktiv
yuqarriruu
يُقَرِّرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuqarrirna
يُقَرِّرنَ
de (f) - nutid
qarrarna
قَرَّرنَ
de (f) - dåtid
yuqarrirna
يُقَرِّرنَ
de (f) - subjunktiv
yuqarrirna
يُقَرِّرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuqarriraani
تُقَرِّرَانِ
ni två - nutid
qarrartumaa
قَرَّرتُمَا
ni två - dåtid
tuqarriraa
تُقَرِّرَا
ni två - subjunktiv
tuqarriraa
تُقَرِّرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuqarriraani
يُقَرِّرَانِ
de två (m) - nutid
qarraraa
قَرَّرَا
de två (m) - dåtid
yuqarriraa
يُقَرِّرَا
de två (m) - subjunktiv
yuqarriraa
يُقَرِّرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuqarriraani
تُقَرِّرَانِ
de två (f) - nutid
qarrarataa
قَرَّرَتَا
de två (f) - dåtid
tuqarriraa
تُقَرِّرَا
de två (f) - subjunktiv
tuqarriraa
تُقَرِّرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.