Böjningsformer av verbet 'att uttala'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'atalaffaZu
أَتَلَفَّظُ
jag - nutid
talaffaZtu
تَلَفَّظتُ
jag - dåtid
'atalaffaZ
أَتَلَفَّظ
jag - subjunktiv
'atalaffaZ
أَتَلَفَّظ
jag - jussiv
du (m)
tatalaffaZu
تَتَلَفَّظُ
du (m) - nutid
talaffaZta
تَلَفَّظتَ
du (m) - dåtid
tatalaffaZ
تَتَلَفَّظ
du (m) - subjunktiv
tatalaffaZ
تَتَلَفَّظ
du (m) - jussiv
du (f)
tatalaffaZiina
تَتَلَفَّظِينَ
du (f) - nutid
talaffaZti
تَلَفَّظتِ
du (f) - dåtid
tatalaffaZii
تَتَلَفَّظِي
du (f) - subjunktiv
tatalaffaZii
تَتَلَفَّظِي
du (f) - jussiv
han
yatalaffaZu
يَتَلَفَّظُ
han - nutid
talaffaZa
تَلَفَّظَ
han - dåtid
yatalaffaZ
يَتَلَفَّظ
han - subjunktiv
yatalaffaZ
يَتَلَفَّظ
han - jussiv
hon
tatalaffaZu
تَتَلَفَّظُ
hon - nutid
talaffaZat
تَلَفَّظَت
hon - dåtid
tatalaffaZ
تَتَلَفَّظ
hon - subjunktiv
tatalaffaZ
تَتَلَفَّظ
hon - jussiv
vi
natalaffaZu
نَتَلَفَّظُ
vi - nutid
talaffaZnaa
تَلَفَّظنَا
vi - dåtid
natalaffaZ
نَتَلَفَّظ
vi - subjunktiv
natalaffaZ
نَتَلَفَّظ
vi - jussiv
ni (m)
tatalaffaZuuna
تَتَلَفَّظُونَ
ni (m) - nutid
talaffaZtum
تَلَفَّظتُم
ni (m) - dåtid
tatalaffaZuu
تَتَلَفَّظُوا
ni (m) - subjunktiv
tatalaffaZuu
تَتَلَفَّظُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tatalaffaZna
تَتَلَفَّظنَ
ni (f) - nutid
talaffaZtunna
تَلَفَّظتُنَّ
ni (f) - dåtid
tatalaffaZna
تَتَلَفَّظنَ
ni (f) - subjunktiv
tatalaffaZna
تَتَلَفَّظنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yatalaffaZuuna
يَتَلَفَّظُونَ
de (m) - nutid
talaffaZuu
تَلَفَّظُوا
de (m) - dåtid
yatalaffaZuu
يَتَلَفَّظُوا
de (m) - subjunktiv
yatalaffaZuu
يَتَلَفَّظُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yatalaffaZna
يَتَلَفَّظنَ
de (f) - nutid
talaffaZna
تَلَفَّظنَ
de (f) - dåtid
yatalaffaZna
يَتَلَفَّظنَ
de (f) - subjunktiv
yatalaffaZna
يَتَلَفَّظنَ
de (f) - jussiv
ni två
tatalaffaZaani
تَتَلَفَّظَانِ
ni två - nutid
talaffaZtumaa
تَلَفَّظتُمَا
ni två - dåtid
tatalaffaZaa
تَتَلَفَّظَا
ni två - subjunktiv
tatalaffaZaa
تَتَلَفَّظَا
ni två - jussiv
de två (m)
yatalaffaZaani
يَتَلَفَّظَانِ
de två (m) - nutid
talaffaZaa
تَلَفَّظَا
de två (m) - dåtid
yatalaffaZaa
يَتَلَفَّظَا
de två (m) - subjunktiv
yatalaffaZaa
يَتَلَفَّظَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tatalaffaZaani
تَتَلَفَّظَانِ
de två (f) - nutid
talaffaZataa
تَلَفَّظَتَا
de två (f) - dåtid
tatalaffaZaa
تَتَلَفَّظَا
de två (f) - subjunktiv
tatalaffaZaa
تَتَلَفَّظَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.