Böjningsformer av verbet 'att förklara'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uSarriHu
أُصَرِّحُ
jag - nutid
SarraHtu
صَرَّحتُ
jag - dåtid
'uSarriH
أُصَرِّح
jag - subjunktiv
'uSarriH
أُصَرِّح
jag - jussiv
du (m)
tuSarriHu
تُصَرِّحُ
du (m) - nutid
SarraHta
صَرَّحتَ
du (m) - dåtid
tuSarriH
تُصَرِّح
du (m) - subjunktiv
tuSarriH
تُصَرِّح
du (m) - jussiv
du (f)
tuSarriHiina
تُصَرِّحِينَ
du (f) - nutid
SarraHti
صَرَّحتِ
du (f) - dåtid
tuSarriHii
تُصَرِّحِي
du (f) - subjunktiv
tuSarriHii
تُصَرِّحِي
du (f) - jussiv
han
yuSarriHu
يُصَرِّحُ
han - nutid
SarraHa
صَرَّحَ
han - dåtid
yuSarriH
يُصَرِّح
han - subjunktiv
yuSarriH
يُصَرِّح
han - jussiv
hon
tuSarriHu
تُصَرِّحُ
hon - nutid
SarraHat
صَرَّحَت
hon - dåtid
tuSarriH
تُصَرِّح
hon - subjunktiv
tuSarriH
تُصَرِّح
hon - jussiv
vi
nuSarriHu
نُصَرِّحُ
vi - nutid
SarraHnaa
صَرَّحنَا
vi - dåtid
nuSarriH
نُصَرِّح
vi - subjunktiv
nuSarriH
نُصَرِّح
vi - jussiv
ni (m)
tuSarriHuuna
تُصَرِّحُونَ
ni (m) - nutid
SarraHtum
صَرَّحتُم
ni (m) - dåtid
tuSarriHuu
تُصَرِّحُوا
ni (m) - subjunktiv
tuSarriHuu
تُصَرِّحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuSarriHna
تُصَرِّحنَ
ni (f) - nutid
SarraHtunna
صَرَّحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuSarriHna
تُصَرِّحنَ
ni (f) - subjunktiv
tuSarriHna
تُصَرِّحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuSarriHuuna
يُصَرِّحُونَ
de (m) - nutid
SarraHuu
صَرَّحُوا
de (m) - dåtid
yuSarriHuu
يُصَرِّحُوا
de (m) - subjunktiv
yuSarriHuu
يُصَرِّحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuSarriHna
يُصَرِّحنَ
de (f) - nutid
SarraHna
صَرَّحنَ
de (f) - dåtid
yuSarriHna
يُصَرِّحنَ
de (f) - subjunktiv
yuSarriHna
يُصَرِّحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuSarriHaani
تُصَرِّحَانِ
ni två - nutid
SarraHtumaa
صَرَّحتُمَا
ni två - dåtid
tuSarriHaa
تُصَرِّحَا
ni två - subjunktiv
tuSarriHaa
تُصَرِّحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuSarriHaani
يُصَرِّحَانِ
de två (m) - nutid
SarraHaa
صَرَّحَا
de två (m) - dåtid
yuSarriHaa
يُصَرِّحَا
de två (m) - subjunktiv
yuSarriHaa
يُصَرِّحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuSarriHaani
تُصَرِّحَانِ
de två (f) - nutid
SarraHataa
صَرَّحَتَا
de två (f) - dåtid
tuSarriHaa
تُصَرِّحَا
de två (f) - subjunktiv
tuSarriHaa
تُصَرِّحَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.